บทที่956 หลอมวิญญาณ

ไม่นานนัก เหล่าเฟิงก็ได้ส่งทรัพยากรที่มีมูลค่าสิบล้านล้านมาให้กับเย่เซิ่งเทียน

ขณะส่งของให้กับมือเย่เซิ่งเทียน มือทั้งคู่ของเหล่าเฟิงสั่นเทาตลอด

เย่เซิ่งเทียนคนนี้ การฝึกวิชาได้รวดเร็วอย่างกับตัวประหลาดมหัศจรรย์ ก้าวกระโดดเป็นพันลี้ได้ต่อวัน ทั้งโลกนี้น่ากลัวไม่มีใครเทียบได้แล้ว

แต่เป็นสัตว์ประหลาดดูดทรัพย์อ่ะ

ทรัพยากรที่ใช้หมดไปก็ไม่มีใครเทียบได้

นับรวมครั้งนี้เข้าไป ก่อนหน้ากับครั้งหลัง รวมกันแล้วใช้ทรัพยากรตระกูลเซียวหมดไปสามสิบล้านล้านแล้ว

อย่าว่าแต่เจ้าบ้าน ตัวเขาเองยังปวดใจจนเลือดซิบ

ทรัพยากรที่พอให้คนทั้งตระกูลเซียวใช้ฝึกวิชาได้ถึงยี่สิบปี โดนเย่เซิ่งเทียนคนเดียวใช้ไปทั้งหมด

เขาสงสัยอยู่มาก เย่เซิ่งเทียนใช่ใช้ทรัพยากรนี้หมดไปจริง ๆ หรือ

แต่ความเป็นจริงก็ได้บอกเขาแล้ว เรื่องเป็นจริงอย่างนั้นจริง ๆ

ผู้ฝึกวิชาคนหนึ่งเริ่มต้นการฝึกบู๊ ตลอดการฝึกจากเริ่มต้นจนถึงแดนสะพานเทพ รวมมูลค่าทรัพยากรสิ้นเปลืองที่ใช้ในการฝึกทั้งหมด เฉลี่ยโดยพื้นฐานแล้วก็ต้องใช้ถึงสาม-สี่สิบล้านล้าน

แต่นั่นไม่ใช่ใช้หมดกันไปในหนึ่งเดือน แต่เป็นหลายสิบปี ถึงร้อยปี หรือใช้กันเป็นหลายร้อยปี

ทว่าจะคิดดูมันก็เป็นในสภาพปกติ คนอื่นใช้เวลาฝึกกันเกินสิบปีถึงร้อยปีจึงไปถึงแดนสะพานเทพได้ แต่เย่เซิ่งเทียนกลับใช้เวลาเพียงสั้น ๆ ในเดือนเดียวก็ตีเสมอไปแล้ว

การใช้ทรัพยากรไปมากมายขนาดนี้เทียบกันแล้วก็พอ ๆ กัน แต่เพียงว่าเวลาที่สั้นลงมากเกิน

ช่วงเวลาสั้น ๆ ใช้ทรัพยากรสิ้นเปลืองมากไปขนาดนั้น ตระกูลเซียวจะทานรับไม่ไหวแล้ว

ต่อให้เป็นสรวงสวรรค์ ในหนึ่งเดือนส่งเสียให้คนหนึ่งคนฝึกวิชาแล้วใช้ทรัพยากรไปเป็นมูลค่าสามสิบล้านล้าน ก็ต้องปวดหัว

“คุณชายเย่ ท่านสามารถทะลวงทะลุแดนสะพานเทพได้แน่หรือ？”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างไม่พอใจว่า “ฉันว่าท่านเฟิง ฉันเคยโกหกอะไรพวกคุณเมื่อไหร่บ้าง？หรือพวกคุณยังมองไม่เห็นผลสำเร็จที่ผ่านมาของฉัน？”

เหล่าเฟิงรีบตอบไปว่า “มิกล้ามิกล้า แต่ก็ที่เดือนหนึ่งใช้ทรัพยากรหมดไปเป็นมูลค่าถึงสามสิบล้านล้าน จริง ๆ นะ มันเป็นเรื่องน่าตื่นตระหนกมาก”

จะไม่น่าตื่นตระหนกได้ยังไง

ถ้าเปลี่ยนให้เป็นคนอื่น แค่ดันก็ดันกันตายไปแล้ว

ยังจะไปฝึกหาบ้าอะไรได้

เย่เซิ่งเทียนโบกมือด้วยความรำคาญพูดว่า “ไม่มีอะไรแล้วคุณไปทำเรื่องงานของคุณเถอะ อย่ารบกวนเวลาการฝึกของฉัน”