บทที่955 คืนก่อนวันฝนฟ้าคะนอง

เย่เซิ่งเทียนยิ้มแหย ๆ ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสา

เซียวเทียนเฉิงเห็นแล้วนึกอยากเข้าไปตบเสียให้หน้าเละไปซะ ยิ้มแบบนี้ไหงดูแล้วพาให้หมั่นไส้นัก

สิบล้านล้าน！

แม่งพูดได้เต็มปากเลยนะมึง

ไป ๆ มา ๆ ทรัพยากรยี่สิบล้านล้านโดนมึงใช้ไปแล้ว ตอนนี้ยังจะมาเอาอีกสิบล้านล้าน

มึงแม่งเห็นฉันเป็นคนพิมพ์แบงค์เองหรือไง？

เล่นจะมาถลกหนังแกะกับฉันเลยรึ？

ความเจ็บแค้นอัดในใจเซียวเทียนเฉิง

แต่จะทำงัยได้ การฝึกวิชาของเย่เซิ่งเทียนรุดหน้าไปได้เร็วมากจริง ๆ

ตั้งแต่พบเห็นหน้าครั้งแรกที่เพิ่งเข้าสู่แดนลอยเมฆ มาขณะนี้ไปถึงแดนฉ่องทิพย์ห้วงเข้าสู่วิมานฟ้าแล้ว ซึ่งใช้เวลาไปสั้น ๆ เพียงเดือนเดียว！

แม้ให้เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งในทำเนียบบอร์ดยอดคนวัยฉกรรจ์ของตระกูลลี้ลับ ภายในหนึ่งเดือนก็ไม่มีทางจะเริ่มจากเพิ่งเข้าแดนลอยเมฆไปให้ถึงแดนฉ่องทิพย์ห้วงเข้าสู่วิมานฟ้าได้

แต่แม่งนี่มันเข็นออกมาด้วยทรัพยากรล้วน ๆ

ยิ่งคิดไปเซียวเทียนเฉิงยิ่งเลือดออกซิบ ๆ จากหัวใจ

“ท่านลุง ถ้ามันลำบากจริง ๆ งั้น งั้นก็ช่างมันเถอะ จัดให้มาน้อยหน่อยก็ได้ อย่างมากฉันก็ทะลวงให้ทะลุได้ช้าลงหน่อย”

เย่เซิ่งเทียนทำเป็นเกาหัว สีหน้าออกเขินแดง เหมือนรู้สึกไม่สบายในใจ พูดเสียงเบา ๆ ว่า “เพราะฉันรู้สึกว่า เลือดเทพแห่งซวนหยวนระยะใกล้ ๆ นี้ออกอาการแปลก ๆ ทำท่าเหมือนกำลังจะตื่นภวังค์ แต่เหมือนขาดอะไรบางอย่าง ฉันเลยคิดว่าเป็นไปได้ไหมที่พลังฝีมือฉันยังอ่อน เพราะเหตุยังอยู่ในแดนที่ยังต่ำไป อาจจะต้องถึงแดนฉ่องทิพย์เต็มรูปแบบแล้ว หรืออาจจะไปแค่แดนสะพานเทพก็ได้”

พอได้ยินคำว่าเลือดเทพแห่งซวนหยวนเริ่มออกอาการแปลก ๆ เซียวเทียนเฉิงรีบถามย้ำ “จริง ๆ หรือ？”

“จริง ๆ ครับ”

เย่เซิ่งเทียนผงกหัวต่อ ๆ กัน “ท่านลุง ฉันรู้สึกว่าเหตุที่ฉันทะลวงทะลุได้รวดเร็วขนาดนี้ ก็น่าจะมีส่วนเกี่ยวจากเลือดเทพแห่งซวนหยวน ฉันได้ปลุกเลือดประหลาดแห่งตระกูลเย่ตื่นภวังค์ขึ้นมาสองครั้งแล้ว ฉะนั้นก็พอมีประสบการณ์อยู่ ตอนที่ได้ปลุกฟื้นเลือดประหลาดแห่งตระกูลเย่ ก็เกิดปรากฏการณ์แบบนี้ หลังจากนั้นการฝึกวิชาของฉันก็เกิดเปลี่ยนเป็นรวดเร็วขึ้นอย่างมาก”

เซียวเทียนเฉิงดีใจอย่างที่สุด

แต่พอคิดถึงยังต้องมีค่าใช้จ่ายทรัพยากรเป็นมูลค่าถึงอีกสิบล้านล้าน พลันในใจก็มีฉากม่านขวางกั้นเข้ามา

แต่ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงแต่ให้ได้มาซึ่งมวลสารทิพย์ ทุกอย่างนั้นมันคุ้มค่านัก