ตอนที่ 118 พระเยซูมาก็ไม่มีประโยชน์? งั้นฉันล่ะ?

หลังจากที่พูดจบ เกาเจี๋ยบีบคางของคุณชายรองซุนไว้ในทันที

จากนั้นได้ยินเสียงกระดูกดังลั่นอย่างน่าอนาถ

คางของคุณชายรองซุน ไม่นึกเลยว่าจะถูกเกาเจี๋ยบีบคางจนแหลกทั้งเป็นในทันที!

"อ๊าก อ๊าก อ๊าก!"

ชายหนุ่มสวมตุ้มหูและคนอื่นๆก็ตกใจ ในปากก็เปล่งเสียงกรีดร้องอย่างไม่หยุดหย่อน

กลัวอย่างขีดสุด!

นี่มันคือปีศาจ!

นี่มันไม่ใช่คน!

เขากล้าดียังไง!

เขากล้าดียังไงต่อหน้าคนมากขนาดนี้ ทรมานคุณชายรองซุนแบบนี้!

"อย่าเข้ามา แกอย่าเข้ามา"

"แกออกไป แกออกไปซะ"

"ผมผิดไปแล้ว ผมผิดไปแล้ว คุณอย่าฆ่าผมนะ ผมผิดไปแล้ว"

"ปล่อยผมไปเถอะ ปล่อยผมไปเถอะ ผมไม่กล้าอีกแล้ว"

"พ่อของผมคือหลี่กาง พ่อของผู้กอง คุณทำอะไรผมคุณก็หนีไม่รอด!"

พวกเด็กเสเพลของกลุ่มเด็กเสเพลในเมืองเฉียนถัง กลัวจนร้องเสียงดังขึ้นมา เมื่อเห็นเกาเจี๋ยเดินเข้ามา และก็กลัวจนร้องไห้ออกมา

"คุณผู้ชายบอกแล้ว เขาไม่อยากได้ยินเสียงของพวกแก"

รอยยิ้มของเกาเจี๋ย อยู่ในสายตาของพวกเขา ก็เหมือนกับรอยยิ้มของมัจจุราช

แกร๊ก!

เกาเจี๋ยไม่เมตตาเลยสักนิด บีบคางของพวกเขาจนแหลก

ตลอดชีวิตนี้ พวกเขาก็อย่าได้คิดที่จะพูดอีก

ดวงตาของผู้คนรอบข้างแทบจะกระเด็นหลุดตกอยู่บนพื้น!

นั่นเป็นกลุ่มเด็กเสเพลในเมืองเฉียนถัง!

พวกเขา วันนี้ถูกคนจัดการแล้ว

ยังถูกคนบีบคางจนแหลกด้วย!

นี่มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ!

คนที่ลงมือคนนั้นเป็นใครกัน?

ความกล้าของเขามากเกินไปจริงๆ!

"คนคนนี้ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว กล้าลงมือกับรุ่นสองกลุ่มเด็กเสเพล!"

"เขาเป็นคนตายแล้ว ตระกูลเบื้องหลังของกลุ่มเด็กเสเพลเหล่านั้น ไม่มีทางวางมือยุติเรื่องราว"