ตอนที่ 117 คุณเย่ไม่อยากได้ยินเสียงของพวกแก

ชายผมเหลืองไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้อง ก็ถูกกระแทกจนตายอยู่บนพื้น ไม่ขยับเขยื้อน

"เชี่ย จัดการเขา!"

"ลุย!"

"หยิ่งเกินไปแล้ว!"

เด็กเสเพลพวกนี้แสดงท่าทางหงุดหงิดไม่พอใจ พวกเขาเป็นเด็กเสเพลที่มีชื่อเสียงในเมืองเฉียนถัง ไม่นึกเลยว่าเย่เซิ่งเทียนกล้าลงมือกับพวกเขา รนหาที่ตายชัดๆ!

"เฮ้อ ชายหนุ่มนั้นตายแน่ คนพวกนี้เป็นกลุ่มเด็กเสเพลในเมืองเฉียนถังเลยนะ"

ผู้คนมุงดูก็พูดอย่างเห็นอกเห็นใจ

"นั่นนะสิ คุณชายรองซุน เป็นลูกพี่ของกลุ่มเด็กเสเพลในเมืองเฉียนถัง คนพวกนี้แต่ละคนต่างก็เป็นทายาทของมหาเศรษฐี ชายหนุ่มคนนี้มีเรื่องกับคนที่ไม่ควรมีด้วย"

"ครั้งก่อน คุณชายรองซุนชอบผู้หญิงคนหนึ่ง แฟนของผู้หญิงคนนั้นด่าประโยคเดียว ถูกคุณชายรองซุนทำร้ายจนเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาล แฟนของเขาถูกกลุ่มเด็กเสเพลเมืองเฉียนถังผลัดเปลี่ยนกันข่มขืน"

"มีเรื่องกับใครไม่มี ดันมามีเรื่องกับคุณชายรองซุน นี่ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ เบื่ออายุยืนสินะ ผู้หญิงคนนั้น รับเคราะห์คืนนี้แล้ว"

พวกผู้คนมุงดูถอนใจพร้อมคร่ำครวญ

คุณชายรองซุน นั่นเป็นเด็กเสเพลที่ฉาวโฉ่

พวกเด็กเสเพลในเมืองเฉียนถัง ก็ก่อตั้งโดยเขา ตั้งใจก่อกรรมทำชั่ว ทำลายผู้หญิงไม่น้อย

ดูจากการแต่งตัวของชายหนุ่มคนนั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นคนธรรมดา มีเรื่องกับคุณชายรองซุน เขาไม่ตายใครตายกัน

"คุณชายรองซุน พวกเราเพิ่งทานข้าวเย็นกับเลขาเวินเสร็จ ถ้านายไม่อยากให้ตระกูลซุนเกิดเรื่อง ทางที่ดีปล่อยให้พวกเราไป"

หวางซีพูดเสียงดัง

"ฮ่าๆ ทานอาหารกับเลขาเวินเหรอ? เธอสุดยอดมากนะ ฉันกลัวมากเลยนะ ตกใจหมดเลย"

คุณชายรองซุนแกล้งท่าทางหวาดกลัว และทันใดนั้นก็หัวเราะออกมา

"ยังมีเลขาเวิน เธอเป็นใคร เธอก็คู่ควรทานข้าวกับเลขาเวินเหรอ?"

ชายหนุ่มสวมตุ้มหูยิ้มอย่างดูถูกและพูดว่า: "เธอคือหวางซีที่ถูกผู้คนรุมประมาณตามท้องถนนไม่ใช่เหรอ ผู้หญิงสารเลวอย่างเธอ เลขาเวินจะทานข้าวกับเธอเหรอ? ฉันว่าเธอกินคว*ของฉันเหมาะสมกว่า อาส์ อาส์ อาส์ อาส์"

จากนั้น ชายสวมตุ้มหูก็เขย่าร่างกายส่วนล่าง ทำท่าทางโถมเข้าไปหลายครั้ง

"รนหาที่ตาย!!"

เย่เซิ่งเทียนเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ ต่อหน้าตัวเอง กล้าเหยียบจมูกภรรยาของตัวเองเช่นนี้ พวกเขาผิดอย่างไม่สามารถอภัยให้ได้!