ตอนที่ 126 ทุกคนก็ลำบากกันทั้งนั้น

หน้าอกของเย่เซิ่งเทียน โกรธเป็นอย่างมาก!

ครอบครัวของเพื่อน ถูกปฏิบัติด้วยเช่นนี้!

ปีนั้น ถ้าไม่ใช่ฟางหงปินบังกระสุนนั้นให้กับตัวเอง คนที่ตายก็ต้องเป็นตัวเอง! แต่วันนี้ แม่ของฟางหงปินถูกคนบีบคั้นจนตายทั้งเป็น พ่อก็โดนทำร้ายจนไม่สามารถดูแลตัวเองได้

หยิ่งยโสเกินไปแล้ว!

ถ้าไม่แก้แค้นนี้ ตัวเองก็ไม่ควรคู่เป็นเจ้าเทพ ไม่คู่ควรเป็นเพื่อนของฟางหงปิน!

เขาจำได้ว่า ก่อนทำสงครามครั้งนั้น ฟางหงปินเคยบอกกับตัวเองว่า หลังจากที่จบลงเขาจะลาพักร้อน กลับมาแต่งงาน บอกว่าเขาจะอยู่กับพ่อแม่ดีๆ ตอนนั้นความสุขบนใบหน้าของเขา เป็นสิ่งที่เย่เซิ่งเทียนยากจะลืมเลือนมาจนถึงทุกวันนี้

ในการต่อสู้ครั้งนั้น ฟางหงปินตายอยู่ในอ้อมแขนของตัวเอง

เขายังคงจำได้ว่า ก่อนที่ฟางหงปินจะเสียชีวิต จับมือของตัวเองและพูดอย่างยากลำบากว่า: "นายร้อย นำพาเพื่อนๆให้มีชีวิตรอดต่อไป"

"พวกเขาอยู่ที่ไหน!!"

น้ำตาไหลลงมา หัวใจของเย่เซิ่งเทียนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

ชายหนุ่มที่ชอบหัวเราะคิกคัก ชายหนุ่มที่วางแผนจะเปิดร้านอาหารเล็กๆหลังการปลดประจำการ แต่กลับอยู่ในสนามรบตลอดไปเพื่อปกป้องความเชื่อของตัวเอง เพื่อปกป้องบ้านเมืองนี้

แต่ว่าครอบครัวของเขา กลับถูกคนปฏิบัติด้วยแบบนี้!!!

เดรัจฉาน!

ไอ้พวกเดรัจฉาน!!!

"ไม่เป็นไร ผ่านไปแล้ว ฉันไม่อยากพูดถึงแล้ว ตอนนี้ ฉันแค่อยากดูแลพ่อของฉันให้ดี ต่อจากนั้นเป็นครูที่ดีๆ"

ฟางหยวนเช็ดน้ำตาด้วยรอยยิ้ม มองดูพ่อที่นอนอยู่บนเตียง และพูดอย่างขมขื่นว่า: "อันที่จริง บางครั้งฉันก็รำคาญ บางครั้งฉันก็คิดว่า ถ้าหากตอนนี้พ่อตายไป นี่ไม่ใช่ความโชคดีอย่างหนึ่ง แต่ก็ไม่ต้องทนทุกข์"