ตอนที่ 146 นี่เป็นเกียรติของตระกูลอู๋

พวกเขายอมขาดทุนมากแบบนี้ได้อย่างไร?

หรือว่าเป็นเพราะพวกเขารู้ว่าทางตัวเองนี้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเลขาเวินและเกาเจี๋ยเหรอ กลัวสองคนนั้นจะหาเรื่อง? หรือว่าฉวยโอกาสนี้ สร้างความสัมพันธ์กับเลขาเวินเหรอให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย?

ยังไงซะตอนนี้ผู้คนมากมายก็รู้ว่า ผู้สนับสนุนเบื้องหลังของบริษัทหัวหยวนคือเกาเจี๋ยและเวินเฉิน ตระกูลอู๋คงจะกลัวว่าจะทำให้เกาเจี๋ยและเลขาเวินไม่พอใจ ถึงได้ทำแบบนี้

แต่ว่า หุ้นนี้ตัวเองรับไว้ไม่ได้!!

ไม่ใช่ว่าไม่ชอบเงิน รายได้ต่อปีของW Entertainmentคือหลายหมื่นล้าน ต่อให้ชีวิตที่เหลืออยู่ไม่ได้ทำอะไร เงินที่แบ่งได้จากหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ก็ใช้ไม่หมด

แต่สิ่งนี้คนอื่นเขามอบให้เพราะเห็นแก่หน้าของเกาเจี๋ยและเลขาเวิน และกำลังประจบสอพลอเลขาเวินและเกาเจี๋ย ยิ่งไปกว่านั้น เพียงแค่หรานปิงตบตัวเอง ซึ่งนี่ไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลอู๋

ตระกูลอู๋สามารถที่จะเห็นแก่เกาเจี๋ยและเลขาเวินชดใช้ให้ขนาดนี้ได้ แต่ตัวเองไม่สามารถทำแบบนี้ได้!

ถ้าเกิดรับไว้ จะไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเกาเจี๋ยและเลขาเวิน ไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียงเจ้าเทพด้วย เจ้าเทพสามารถมอบงานแต่งงานให้กับตัวเองได้ แม้ว่าจะเป็นเพราะเซิ่งเทียนเคยบังกระสุนให้ แต่น้ำใจนี้ลืมไม่ได้

"ประธานอู๋ สิ่งนี้ฉันรับไว้ไม่ได้ หรานปิงทะเลาะกับฉัน พ่อบ้านหวงได้สั่งสอนไปแล้ว ถ้าฉันรับหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ของพวกคุณไว้อีก งั้นก็เป็นคนไม่ได้แล้ว จากนี้ไปก็ไม่มีใครมาร่วมลงทุนกับฉันแล้ว"

หวางซีมีแผนการระยะยาวกว่า เธอไม่อยากสิ้นเปลืองน้ำใจของเกาเจี๋ยและเลขาเวินอยู่ที่นี่

เงินไม่มีหาได้ แต่ความรู้สึกไม่มีแล้วก็หากลับมาไม่ได้อีก น้ำใจของทั้งสองนั้นคือประเมินค่าไม่ได้

อู๋เฟิงนิ่งอึ้ง มองไปที่หวางซีด้วยความประหลาดใจ และตกใจ

สมกับเป็นภรรยาของเจ้าเทพ หัวใจดวงนี้ เขานับถือแล้ว

ถือหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ของตระกูลอู๋ ถ้าเป็นคนอื่น จะต้องตอบตกลงอย่างรีบรอไม่ได้ แต่หวางซีกลับปฏิเสธ ยิ่งไปกว่านั้นเขามองออกว่า หวางซีหวั่นไหวมาก แต่คนอื่นเขาหักห้ามใจไว้!!