ตอนที่ 147 เกิดเรื่องแล้ว

"ขอบคุณความเข้าใจของประธานหวาง ขอบคุณความเข้าใจของประธานหวาง"

อู๋เฟิงกล่าวอย่างตื่นเต้น

การที่เจ้าเทพให้หวางซีรับหุ้นไว้หมายความว่าอย่างไร? นั่นก็หมายความว่า จากนี้ไปตระกูลอู๋ก็จะอยู่ภายใต้คำสั่งของเจ้าเทพ

ตระกูลอู๋อยากจะพัฒนาขยายกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ ใครกล้ากดขี่!

ไม่ต้องพูดถึงในประเทศ ต่อให้จะอยู่ในระดับนานาชาติ ด้วยอานุภาพแห่งรัศมีของเจ้าเทพ จะเป็นต้องมีทรัพย์สินมากมายหลั่งไหลเข้าสู่ตระกูลอู๋อย่างแน่นอน!

ลงทุนน้อยแต่ได้กำไรมหาศาล!!

นี่ต่างที่เป็นการลงทุนน้อยแต่ได้กำไรมหาศาล!!

นี่ต่างหากถึงเป็นการลงทุนที่ดีที่สุด!!

สำหรับกองทุนที่หวางซีบอกว่าจะจ่ายเพิ่มให้ในอนาคต เขาก็ถือซะว่าไม่ได้ยิน

"ไม่มีอะไรก็ไปเถอะ"

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างหงุดหงิด

ถูกหวางซีจ้องมองอย่างโหดๆแวบหนึ่ง หมอนี่ไม่รู้จักมนุษยสัมพันธ์เลยจริงๆ ก็ท่าทีแบบนี้ คนอื่นเขาใครยังจะยินดีร่วมลงทุนกับบริษัทหัวหยวน?

ต้องคุยกับเขาดีๆ เปลี่ยนนิสัยนี้ หลีกเลี่ยงทำให้คนอื่นไม่พอใจ

"ประธานอู๋ เซิ่งเทียนไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น คุณอย่าได้เข้าใจผิด ถ้าคุณไม่มีอะไรแล้ว พวกเราสองสามีภรรยาเลี้ยงอาหารคุณสักมื้อนะ จากนี้ไปพวกเรายังต้องร่วมลงทุนกันอีกมากมาย"

หวางซีรีบพูดอธิบาย ก็กลัวว่าคนซื่อบื้ออย่างเย่เซิ่งเทียนทำให้หนทางแคบลง

มีเพื่อนมากมายและหนทางมากมายในธุรกิจ นายทำให้คนขุ่นเคืองใจมาก ใครจะจะพานายเจริญไปด้วย?

อู๋เฟิงตกใจ นายหญิงเจ้าเทพจะเลี้ยงข้าวตัวเอง?

นี่เกินไปแล้ว จะให้นายหญิงเจ้าเทพเลี้ยงได้ยังไง!

เขารีบพูดว่า: "ประธานหวาง คุณช่วยเหลือผมมากมายขนาดนี้ ผมควรเลี้ยงครับ ผมควรเลี้ยง จะทำให้คุณสิ้นเปลืองได้ยังไง"

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างเย็นชา: "ทำไม กลัวว่าภรรยาของฉันจะเลี้ยงข้าวมื้อหนึ่งไม่ไหวเหรอ?"