ตอนที่ 162 ลูกเขยของเธอเป็นเศษสวะ

หลินจื้อเผิงรีบลุกขึ้นมา และพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า: "คุณข่ง คุณไม่ต้องเป็นห่วง ขอเพียงแค่คุณทำตามที่ผมบอก จะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน เธอเป็นผู้หญิง ติดต่อคุณเย่โดยตรงคงจะละลาบละล้วงมาก ภรรยาของเขาคือหวางซี ประธานบริษัทหัวหยวน เขาซื้อรถ ก็เพื่อมอบให้ภรรยาของเขา ตราบใดที่คุณมีความสัมพันธ์ที่ดีกับภรรยาของเขา เรื่องนี้ก็จะสำเร็จ......"

ข่งซิ่วซิ่วฟังเขาพูดอย่างเงียบๆ และก็มีแผนการ

ใครก็อยากหารายได้เพิ่มขึ้นหน่อย ทำงานก็อยากเป็นผู้รับเหมา พนักงานก็ย่อมอยากเป็นผู้จัดการ ข่งซิ่วซิ่วก็ต้องการสะสมเส้นสายให้ตัวเองหน่อย

ต่อให้คุณเย่ไม่ชอบตัวเอง แต่อย่างน้อยก็สามารถหาเงินได้มากขึ้นหน่อย ไม่ใช่เหรอ?

แบบนั้น พ่ออายุปูนนี้ก็จะได้ไม่ต้องไปทำงานหนักที่ไซต์ก่อสร้าง

หลังจากที่หลินจื้อเผิงพูดแผนการของตัวเองเสร็จ ข่งซิ่วซิ่วตัดสินใจว่า ตัวเองจะหาโอกาสไปตีสนิทเข้าใกล้หวางซีก่อน

และในเวลานี้ เย่เซิ่งเทียนขับรถ และกำลังเดินทางกลับบ้าน

ในชุมชน หลี่หลานกำลังคุยกับกลุ่มป้าๆ ป้าอ้วนคนหนึ่งที่ไม่ถูกกันกับเธอก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า: "หลี่หลาน ทำไมบ้านของพวกเธอถึงได้หาลูกเขยแบบนั้นได้ ยังอาศัยให้ลูกสาวของเธอเลี้ยง"

"หยูหมิ่น เธอหมายความว่ายังไง?"หลี่หลานไม่พอใจ และพูดเยือกเย็น "ลูกเขยของฉันเป็นยังไง เกี่ยวอะไรกับเธอ บ้านของพวกเรายินดีเลี้ยง ทำไมเหรอ?"

หยูหมิ่นยิ้มอย่างเหยียดหยาม: "พอเหอะ ทุกคนมีใครบ้างที่ไม่รู้ แค่ไม่พูดเท่านั้นเอง อีกอย่างนะ เธอพาลโกรธฉันทำไม หรือว่าฉันพูดผิดเหรอ? ลูกเขยของเธอไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อรถ ฉันพูดไม่ผิดนะ? ตอนนี้ใครยังไม่มีรถบ้าง"

ป้าอีกคนพูดอย่างรวดเร็วว่า: "เอาล่ะ หยูหมิ่นเธอพูดน้อยๆหน่อย รู้ว่าลูกเขยของเธอซื้อรถคันใหม่"

หลี่หลานพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "แค่รถBMWพังๆสี่แสนกว่า ก็มีหน้ามาอวดให้ฉันเหรอ? ไม่เข้าตาลูกเขยของฉันหรอก พวกเราแค่ไม่อยากซื้อเท่านั้น อย่ามาโอ้อวดกับฉัน หลีกเลี่ยงลูกเขยของฉันขับรถราคาเป็นล้านมา ตบหน้าของเธอ"