ตอนที่ 163 เศษเสี้ยวก็ไม่พอ

"อือ กลับมาแล้ว"

หยูหมิ่นตอบรับอย่างดีอกดีใจเป็นพิเศษ และพูดกับหลี่หลานอย่างดูถูกเหยียดหยามว่า: "เห็นหรือยัง? นี่ก็คือลูกเขยของฉัน เวลาครึ่งปีก็ซื้อรถBMWอีกคันหนึ่ง ดูสิ ดีกว่าลูกเขยของเธอมาก"

หลี่หลานพูดอย่างโกรธเคืองว่า: "เธอสุดยอดอะไร? ลูกเขยของเธอ ก็ไม่ใช่ลูกชายของเธอ เธอโอ้อวดอะไรกับฉัน"

"แหมๆ หลี่หลาน สิ่งที่เธอพูด มีความสามารถก็ให้ลูกเขยของเธอก็ซื้อสักคันสิ เธอเอะอะโวยวายอะไรกับฉันที่นี่? ลูกเขยของเธอสู้ลูกเขยของฉันไม่ได้ หรือว่าฉันพูดผิดเหรอ? ลูกเขย รถคันนี้ของลูกสี่แสนหรือห้าแสนนะ? บอกกับป้าหลี่ของลูกสิ เธอไม่เคยเห็นโลกกว้างมาก่อน ลูกเขยคนนั้นของเธอขนาดรถไม่กี่หมื่นก็ซื้อไม่ไหว"

หลี่เฟิงลงรถ และพูดอย่างราบเรียบว่า: "ก็แค่ห้าแสน ไม่เท่าไหร่ รอปีหน้า ผมตั้งใจซื้อรถสปอร์ตราคาหนึ่งล้านคันหนึ่ง"

หลี่หลานโกรธจนพูดไม่ออก นี่หยูหมิ่นจงใจโอ้อวดต่อหน้าของเธอ

โอ้อวดบ้าอะไร?

กูก็ไม่สนใจโว้ย!

ในเวลานั้นเอง มีรถBMWอีกคันหนึ่งขับเข้ามาที่หน้าประตูชุมชน

หยูหมิ่นจงใจยั่วยุหลี่หลาน และพูดว่า: "ดูสิ นี่ก็เป็นรถBMWอีกหนึ่งคัน ชาตินี้ลูกเขยของเธอก็ซื้อไม่ไหวหรอกนะ? หลี่เฟิง รถBMWคันนี้คงจะไม่ดีกว่าของลูกอย่างแน่นอนนะ?"

หลี่เฟิงพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "แม่ครับ อย่าพูดจาเหลวไหล รถคันนี้เป็นรถBMW M760 ราคาสองล้านหกแสนกว่า ผมซื้อไม่ไหวหรอก"

หลี่หลานรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย แต่ยังคงพูดอย่างอวดดีว่า: "หลี่หลาน อย่าคิดว่าตอนนี้ลูกเขยของฉันซื้อไม่ไหว อีกสองปีเขาก็สามารถซื้อคันนี้ได้เหมือนกัน ถ้าไม่ใช่ว่าตอนนี้หลี่เฟิงเอาเงินไปลงทุน รถราคาสองล้านกว่า ตอนนี้ก็สามารถซื้อมาได้ ลูกเขยของเธอ ชาติก็ซื้อรถนี้ไม่ไหว"

"ลูกเขยของเธอสุดยอด ลูกเขยของเธอเก่ง พอใจยัง! เธอโอ้อวดอะไร มีปัญญาก็ซื้อมาสิ"

หลี่หลานถูกหยูหมิ่นเยาะเย้ยจนเดือดดาล และตอบกลับโดยตรง

ป้าหวางยิ้มเล็กน้อยไม่ได้พูดอะไร

"เชอะ เธอก็อิจฉานะสิเธอ เธออิจฉาริษยานะสิ เธอ......"

หยูหมิ่นยังอยากเยาะเย้ยไม่กี่คำ ในเวลานี้เย่เซิ่งเทียนลงจากรถBMWคันนั้น และพูดว่า: "แม่ครับ ผมเพิ่งซื้อรถ ไปกันเถอะ ผมพาแม่ไปนั่งเล่น"

"นายซื้อเหรอ?"

หลี่หลานนิ่งอึ้ง

เย่เซิ่งเทียน?