ตอนที่ 164 ตระกูลหมิงวุ่นวายแล้ว

หลี่หลานได้ใจมาก หยูหมิ่นคนนี้ไม่มีลูกชายเหมือนกับเธอ มักจะชอบเปรียบเทียบกับเธออยู่เสมอ

อาศัยว่าลูกเขยของเขาเป็นเจ้านาย ยกย่องลูกเขยต่อหน้าเธอทุกวัน

ทำให้ดูเหมือนเธอเหนือกว่าชั้นหนึ่ง

ตอนนี้ดีแล้ว เย่เซิ่งเทียนกอบกู้หน้าให้ตัวเองแล้ว

"ต่อไปเธอก็ไม่ต้องพูดกับฉันอีก เธอดูถูกบ้านของพวกเรา ฉันก็ดูถูกบ้านของพวกเธอเหมือนกัน ขับรถBMWพังๆห้าแสนกว่า โอ้อวดอะไรน่ะ ลูกเขยของฉันซื้อรถBMWสองล้านหกแสนกว่า ฉันว่าอะไรไหม? ไม่อยากถือสาเธอแค่นั้นเอง อย่างที่เธอบอกว่า ฐานะของพวกเราไม่เหมาะสมกัน!"

หลี่หลานไม่ให้เกียรติเลยสักนิด ได้ระบายความโกรธแค้นสักที

"เซิ่งเทียน พาแม่ไปนั่งเล่น และไปรับซือซือ"

เย่เซิ่งเทียนยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร

หยูหมิ่นโกรธจนกัดฟัน รอเย่เซิ่งเทียนขับรถไป ถึงได้กัดฟันพูดว่า: "สุดยอดอะไร รถBMWสุดยอดมากเหรอ? ลูกเขยของฉันก็เป็นรถBMWเหมือนกัน"

ป้าหวางพูดอย่างแผ่วเบาว่า: "ของคนอื่นเขาสองล้านหกแสนกว่า ลูกเขยของเธอแค่ห้าแสน ไม่ถึงเศษเสี้ยวของคนอื่นเขาด้วยซ้ำ สุดยอดมากจริงๆ"

หยูหมิ่น: "......"

แทงใจแล้ว

เธอคนนี้พูดจาเป็นหรือเปล่า

มีอย่างที่ไหนพูดจาแบบเธอกัน?

รถBMWห้าแสนไม่เรียกว่ารถBMWเหรอ?

หยูหมิ่นยิ่งคิดยิ่งโกรธ

สมควรตาย สมควรตาย สมควรตายซะ!

ถูกหลี่หลานเหยียดหยาม จากนี้ไปยังมีหน้าพูดคุยกับเธอที่ไหนกัน

น่าโมโหชะมัดเลยจริงๆ

ทำไมฉันต้องพูดเรื่องรถกับเธอด้วย รู้แบบนี้ไม่พูดดีกว่า น่าโมโหเกินไปแล้ว!