ตอนที่ 233 โหดเหี้ยม

"หลี่หลาน อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาสครอบครัวของพวกคุณ เมื่อก่อนฉันเคยทำผิดพลาดมาไม่น้อยจริง แต่มันก็ผ่านไปแล้ว ฉันก็ขอโทษพวกคุณแล้ว ต่อไปอย่าพูดถึงมันอีกเลย ฉันก็ไม่โทษพวกคุณด้วยเช่นกัน"

ท่าทางของนายหญิงใหญ่หวางน่าเกรงขามขึ้นมาอีกครั้ง และกล่าวช้า ๆ ว่า "แต่ตอนนี้ สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว เป็นการดีกว่าถ้าบริษัทหัวหยวนควบกิจการกับตระกูลหวาง นี่เป็นทางเดียวที่พวกคุณจะอยู่รอดได้"

นายหญิงใหญ่หวางแสดงท่าทางอยู่เหนือคนอื่น ราวกับว่าเธอจักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ เธอหรี่ตา เบ้ปากเล็กน้อย แล้วพ่นลมหายใจเย็นออกจากจมูก

ตอนแรกหลี่หลานรู้สึกตะลึง สงสัยว่านายหญิงใหญ่กำลังทำอะไร

แต่เมื่อได้ยินคำพูดของนายหญิงใหญ่ที่กล่าวเหมือนมีบุญคุณแล้ว ใบหน้าของหลี่หลานเปลี่ยนไปเล็กน้อยด้วยความโกรธ และกล่าวอย่างเย็นชาว่า "นายหญิงใหญ่ ถ้าคุณจะมาโอ้อวดที่นี่ งั้นคุณมาผิดที่แล้ว ประตูอยู่ตรงนั้น คุณออกไปเถอะ"

ความอัดอั้นตันใจที่สะสมมานานหลายปีนั้นไม่ใช่ว่าจะสามารถขจัดออกไปได้ง่าย ๆ

ความโกรธแค้นที่หลี่หลานมีต่อนายหญิงใหญ่หวางนั้นไม่ธรรมดา ตอนนี้ไม่อยากจะเรียกเธอว่าแม่แล้ว จึงเรียกเธอว่านายหญิงใหญ่หวางโดยตรง

ดูเหมือนว่าการที่เธอมาวันนี้ เพื่อมาโอ้อวดว่าตนเองสามารถลืมตาอ้าปากได้

คนประเภทที่ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำ แล้วยังไม่รู้จักไม่ปรับปรุงตัวอีก ทำให้หลี่หลานรู้สึกรังเกียจเป็นอย่างมาก

"นอกจากนี้ ตอนนี้ครอบครัวของพวกเราไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณตระกูลหวาง พวกเราก็สามารถมีชีวิตที่ดีได้ด้วยตนเอง แม้ว่าจะเกิดเรื่อง และถึงแม้บริษัทหัวหยวนจะล้มละลาย พวกเราก็ไม่ยอมมอบบริษัทหัวหยวนให้ตระกูลหวาง นายหญิงใหญ่ล้มเลิกความตั้งใจนี้เถอะ และที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ"

นายหญิงใหญ่หวางจ้องเขม็งและกล่าวด้วยความโมโหว่า "ไอ้สารเลว คุณใช้กิริยาแบบนี้กับฉันเหรอ?"

"ครอบครัวของพวกเราใช้กิริยาแบบนี้กับคุณแหละ คุณมาจากไหน ก็กลับไปที่นั่น คุณจะเสแสร้งเป็นน่าเกรงขามให้ใครดู?"