ตอนที่ 306 คำสั่งอันน่าสะพรึงกลัว

เวินเฉินกัดฟัน ในที่สุดน้ำตาก็ไหลลงมา พร้อมกับแววตาสิ้นหวัง และกำหมัดแน่นๆ

ฟางหยวนเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง เธอต้องทนทุกข์ทรมานมามากแค่ไหน ไม่ควรแบกรับกับสิ่งเหล่านี้

เมื่อนึกถึงฉากการเสียชีวิตอันน่าเศร้าของฟางหงปิน หัวใจของเวินเฉินก็เหมือนมีดกรีด

ตัวเองและคนอื่นๆ มีเกียรติยศ ขนาดคนในครอบครัวของฟางหงปินก็ปกป้องไม่ได้

ในใจของเวินเฉินเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้ เย่เซิ่งเทียนและฟางหยวน ก็แค่เจอหน้ากันไม่กี่ครั้ง และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าเขาเคยช่วยเหลือตระกูลฟาง

ก็เป็นเพราะแบบนี้นี่เอง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ตระกูลฟางถูกคนบางคนที่มีเจตนาไม่ดีแอบแฝงอยู่สังเกตเห็น เพื่อปกป้องตระกูลฟาง เขาตั้งใจเลี่ยงความสัมพันธ์นี้เป็นอย่างมาก

แต่ใครจะเดาได้ว่า โจวอู่จะลงมือกับฟางหยวนอย่างเสียสติ

"ครั้งนี้ ฉันประมาท"

เย่เซิ่งเทียนเป็นคนยอมรับทั้งหมดก่อน และยิ้มอย่างขมขื่น: "เพื่อที่จะปกป้องพวกเขา ฉันไม่ปล่อยให้พวกเธอไปรบกวนตระกูลฟาง ตั้งใจเลี่ยงความสัมพันธ์นี้ คาดไม่ถึงว่าจะทำให้โจวอู่สามารถที่จะใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์ได้"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ สายตาของเย่เซิ่งเทียนเยือกเย็น หรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง แล้วพูดอย่างเงียบๆว่า: "ตรวจสอบ ใครเป็นคนบอกกับโจวอู่"

เวินเฉินพูดอย่างกระตือรือร้นเอาจริงเอาจังอย่างออกนอกหน้า: "เจ้าเทพ คุณสงสัยว่ามีคนกำลังตั้งใจชี้แนะ?"

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างเยือกเย็นว่า: "ใจคนสุดหยั่งถึงได้ ฟางหยวนเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา โจวอู่ไม่มีทางรู้จักเธอด้วยซ้ำ"

เวินเฉินกัดฟันพูดด้วยความแค้นว่า: "เวินเฉินเข้าใจ จะต้องสืบหาความจริงเรื่องนี้ให้ปรากฏอย่างแน่นอน"

"สืบได้ ฆ่า ไม่ว่าจะเป็นใคร!"

เย่เซิ่งเทียนพูดประโยคนี้โดยไม่แสดงอารมณ์เลยสักนิด แล้วก็พูดว่า: "ดำเนินการค้นหา ทั่วทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สั่งการอู๋ซวง เจว๋ซื่อและเจิ้นกั๋วทั้งสามคน และสี่ราชาสงคราม ปิดล้อมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้"

"เหนือกว่าอาจารย์บู๊ขึ้นไป เข้าได้ออกไม่ได้ กล้าขัดขืน ฆ่า!"

"ทุกตระกูลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีทรัพย์สินห้าหมื่นล้านขึ้นไป สอบสวนทั้งหมด ใครไม่ให้ความร่วมมือ ฆ่าทายาท ถ้าใครไม่ให้ความร่วมมืออีก ฆ่าผู้นำ ใครกล้าต่อต้าน ทำลายล้างตระกูลสายตรง"

เย่เซิ่งเทียนส่งมอบคำสั่งอันเยือกเย็นอย่างหาที่เปรียบมิได้ ไปยังหน่วยงานใต้บังคับบัญชา ซึ่งเต็มไปด้วยความกระหายเลือด