ตอนที่ 34 คุณคู่ควรเป็นครูหรือ?

คำพูดเย่เซิ่งเทียนกล่าวออกมานั้น ทำให้เกิดเสียงเยาะเย้ยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ผู้ปกครองพวกนี้กำลังรอดูความสนุกสนาม

ชายคนหนึ่งกล่าวเยาะเย้ยว่า "รนหาที่ตาย ยังกล้าตีพี่หลานอีก เขาไม่รู้หรือว่าสามีของพี่หลานคือจ้าวชวนเหรอ?"

อีกคนหนึ่งกล่าวถากถางว่า "จ้าวชวนเป็นคนลงทุนโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ กล้ามาก่อเรื่องที่นี่ คงจะเบื่อชีวิตแล้ว"

อีกคนกล่าวแปลก ๆ ว่า "ทุกคนต่างรู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกนอกคอก? การที่พี่หลานอบรมสั่งสอนนั้นถือเป็นวาสนาของเธอแล้ว อีกอย่างเด็กที่ไม่เชื่อฟังก็ควรจะได้รับการอบรมสั่งสอน"

คนเหล่านี้ต่างวิพากษ์วิจารณ์ และกล่าวเย้นหยัน

เพราะคนตระกูลจ้าวนั้นไม่ใช่คนที่สามารถล่วงเกินได้?

เพราะตระกูลจ้าวเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่เชียวน่ะ

พี่หลานร้องไห้และโทรศัพท์ไปหาสามี "จ้าวชวน พวกเราสองแม่ลูกถูกคนทำร้ายจนเกือบตาย คุณรีบมาเดี๋ยวนี้"

หลังจากวางสาย พี่หลานกล่าวอย่างดุดันว่า "สามีของฉันจะมาถึงเร็ว ๆ นี้ ต่อให้คุณคุกเข่าขอโทษฉัน มันก็สายเกินไปแล้ว"

"เกิดอะไรขึ้น? แม่เสี่ยวเป่า ใครรังแกคุณ?"

ครูโจวที่เป็นครูประจำชั้นของซือซือรีบเดินเข้ามา และถามอย่างประจบสอพลอ

เสี่ยวเป่ากล่าวด้วยความโมโหว่า "ครูโจว เด็กนอกคอกเย่เยว่ซือทำร้ายผม พ่อของเธอยังทำร้ายแม่ผมอีกด้วย"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ครูโจวรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก หันไปชี้ซือซือแล้วด่าว่า "เจ้าเด็กนอกคอก ไม่ได้จัดการแกแค่สองวัน เกเรแล้วใช่ไหม? ยังกล้าทำร้ายคนอื่นอีก? คอยดูว่าฉันจะจัดการแกอย่างไร?"

ซือซือกล่าวด้วยความหวาดกลัวว่า "ครูโจว เสี่ยวเป่าและแม่ของเขาตีหนู หนูไม่ได้ตีเขา"

"แกยังกล้าพูดยอกย้อนอีก?"

ครูโจวยืนกอดอกและด่าว่า "เด็กนอกคอกที่มีคนเลี้ยงแต่ไม่มีคนอบรมสั่งสอน ที่ฉันไม่ไล่แกออกนั้นถือเป็นความเมตตาที่สุดแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะไม่มีใครอบรมสั่งสอนขนาดนี้ ชอบรังแกเด็กคนอื่น คอยดูว่าฉันจะจัดการแกอย่างไร?"

เย่เซิ่งเทียนขมวดคิ้ว

ในฐานะครู ผู้หญิงคนนี้เป็นครู แต่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี มาถึงก็กล่าวหาซือซือ

ไม่สมควรเป็นครูจริง ๆ!

เย่เซิ่งเทียนระงับความโกรธ "ครูโจว หลังจากลูกสาวของผมถูกลูกชายของเธอตีแล้ว ผมตอบโต้ไม่ได้หรือ?"

นึกไม่ถึงว่าคำพูดประโยคนี้จะเป็นการตีรังแตน