ตอนที่ 41 การขายที่ดินของบรรพบุรุษ

"ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!"

นายหญิงใหญ่หวางที่แต่ไหนแต่ไรเอาใจลูกชายคนโตมาโดยตลอด ครั้งนี้ในที่สุดก็โกรธแล้ว

ที่ดินบรรพบุรุษ หลุมศพบรรพบุรุษ นี่คือรากเหง้าของตระกูลหวาง!

ตอนนี้ลูกชายของเธอกลับต้องการขายที่ดินของบรรพบุรุษ แล้วจะให้เธอตกปากรับคำได้อย่างไร

หากขายที่ดินบรรพบุรุษไป เธอตายไปแล้วจะยังมีหน้าไปเผชิญกับบรรพบุรุษของตระกูลหวางได้ยังไง?

"ทำไมถึงไม่ได้?"

หวางหงขมวดคิ้วและพูดอย่างไม่พอใจว่า "ตอนนี้เป็นโอกาสดีอย่างยิ่งที่ตระกูลหวางจะเติบโตเป็นใหญ่ขึ้นมา เมืองใหม่นี้เป็นดินแดนที่เจ้าเทพกำหนด เมื่อสร้างเสร็จเมื่อไหร่ ไม่เพียงแต่คนรวยและผู้มีอำนาจในต้าเซี่ยเท่านั้นที่จะกลับมาสนับสนุน แต่ยังรวมถึงผู้มีอำนาจในประเทศอื่นๆ ก็มีแนวโน้มที่จะกลับมาเช่นกัน"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ หวางหงก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงรังเกียจ "เมืองใหม่ แม้แต่เฉียนถังทั้งหมด ภายใต้อิทธิพลของเจ้าเทพ ก็มีแนวโน้มที่จะกลายเป็นมหานครระดับโลกขึ้นมา ช่างเถอะ พูดเรื่องนี้ไปแม่ก็เข้าใจ แม่เอาโฉนดที่ดินบรรพบุรุษออกมา ผมจะต้องคว้าโอกาสนี้เพื่อทำให้ตระกูลหวางเป็นตระกูลชั้นหนึ่งภายใต้มือของฉัน"

นายหญิงใหญ่หวางกระทุ้งไม้เท้าด้วยความโกรธจัดจนปากสั่นระริก "ที่ดินบรรพบุรุษขายไม่ได้! นี่คือคติประจำตระกูลของตระกูลหวาง!"

"คติประจำตระกูล! นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว ยังมีคติประจำตระกูลอยู่อีก! คติประจำตระกูลสามารถทำเงินได้หรือ? คติประจำตระกูลช่วยให้ตระกูลหวางรุ่งโรจน์ได้หรือ? คติประจำตระกูลสามารถทำให้ตระกูลหวางมีรายได้นับพันล้านได้หรือ?"

หวางหงกล่าวอย่างโกรธเคือง "แม่อย่าได้เลอะเลือนอีกเลย แม่สามารถมีชีวิตที่ดีสุขสบายได้ เป็นเพราะเงินที่ผมหามาอย่างยากลำบาก ไม่ใช่เพราะคติประจำตระกูลหวาง!"

พูดจบ หวางหงก็ดึงกุญแจออกจากเอวของนายหญิงใหญ่หวางและมุ่งหน้าไปที่ห้องนอนของนายหญิงใหญ่

นายหญิงใหญ่รีบคว้าหวางหงเอาไว้และร้องไห้ออกมาเต็มหน้า "หงเอ๋อร์ แม่ขอร้องลูก ที่ดินของบรรพบุรุษขายไม่ได้จริงๆ ความเจริญรุ่งเรืองของตระกูลหวางเราขึ้นอยู่กับฮวงจุ้ยของที่ดินบรรพบุรุษ"

"พอได้แล้ว"

หวางหงผลักนายหญิงใหญ่ไปบนเก้าอี้แล้วตะคอกว่า "ฮวงจุ้ยบ้าบออะไร! ที่ตระกูลหวางมีวันนี้ เป็นเพราะการทำงานอย่างยากลำบากของผม! เป็นผมที่ขอร้องให้ปู่บอกย่าและประจบประแจงเพื่อแลกมา! ไม่ได้เกิดจากที่แม่วันๆเอาแต่กราบไหว้บูชาพวกนั้น! แม่ลองคิดดูให้ดีๆ!"

นายหญิงใหญ่ตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอเสียใจอย่างมากที่ตามใจลูกชายคนโตจนแบบนี้

หากเป็นคนอื่น มีแต่จะกลัวเธอทั้งนั้น

แต่ลูกชายคนโตของเธอนั้นไม่สนใจเธอเลยสักนิด ต่อให้เธอคิดจะถามก็ไร้หนทาง

"หงเอ๋อร์ ที่ดินบรรพบุรุษขายไม่ได้ แม่ขอลูกล่ะ แม่ขอร้องลูก"

นายหญิงใหญ่หวางเดินตามเข้าไป

หวางหงที่ได้โฉนดที่ดินมาแล้วก็พูดอย่างรำคาญว่า "แม่แก่เลอะเลือนไปแล้วจริงๆ หากไม่ใช่เพราะฮวงจุ้ยของที่ดินบรรพบุรุษดี คนเขาจะถูกตาต้องใจหรือไงกัน? หากไม่ใช่เพราะฮวงจุ้ยดี ไหนเลยจะสามารถขายได้ 200 ล้าน? นี่ต่างหากคือประโยชน์ของฮวงจุ้ยที่ดินบรรพบุรุษ!"

หวางหงกล่าวอย่างเย็นชา "แม่กังวลเรื่องอะไรกัน ยิ่งไปกว่านั้นคนเขาก็ยังอนุญาตให้สุสานบรรพบุรุษของเราอยู่ที่นั่นต่อไป หอบรรพบุรุษก็ไม่ต้องย้ายไปไหน แม่ยังไม่รู้อะไรเลยก็ร้องไห้โวยวายแล้ว"