ตอนที่ 42 ซือซือเข้าเรียน

หลังจากได้รับข่าว เย่เซิ่งเทียนก็ยิ้มจางๆ

ให้เกาเจี๋ยซื้อที่ดินบรรพบุรุษตระกูลหวาง ถือเป็นส่วนหนึ่งในแผนการของเขา

ตอนนี้เพื่อการก่อสร้างเมืองใหม่ หวางหงได้ทุ่มเงินลงทุนเป็นจำนวนมากไปอย่างไม่เสียดาย

ดังนั้น เขาจะต้องพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เงินมา

เงินสองร้อยล้านนี้ ก็คือเหยื่อล่อสำหรับหวางหง ผลที่แท้จริง ยังคงอยู่หลังจากสร้างเมืองใหม่เสร็จ

ตอนนี้ยังพูดอะไรไม่ได้ แต่ถึงตอนนั้น ทั้งตระกูลหวางและตระกูลหมิงจะได้รับ "เซอร์ไพรส์" ครั้งใหญ่

ปลากินเบ็ดแล้ว ที่เหลือก็เป็นแค่เรื่องของเวลา

การตกปลา ถือเป็นเรื่องของความอดทน ไม่ต้องรีบร้อน

"เริ่มซ่อมแซมสุสานของพ่อตาของฉัน พรุ่งนี้ฝังเขาตรงตามเวลา"

เย่เซิ่งเทียนตอบกลับ

หลังจากตอบกลับเสร็จแล้ว เย่เซิ่งเทียนก็ยิ้มและพูดกับหลี่หลานว่า "แม่ แม่อย่ากังวล ผมรับรองว่าเถ้ากระดูกของพ่อ จะถูกฝังในหลุมศพของบรรพบุรุษวันพรุ่งนี้"

"พรุ่งนี้?"

เห็นได้ชัดว่าหลี่หลานไม่เชื่อ ตราบใดที่นายหญิงใหญ่ไม่เห็นด้วย ใครพูดไปก็ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น

อีกทั้งนี้เป็นเรื่องในบ้านของตระกูลหวาง ต่อให้เย่เซิ่งเทียนจะมีเส้นสายรู้จักใครหลายคนก็ไม่มีประโยชน์

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่แก้ได้ด้วยความสัมพันธ์

"พูดไร้สาระ ต่อให้คุณเรียกเจ้าเทพมาก็ไร้ประโยชน์"

หลี่หลานถลึงตาใส่เย่เซิ่งเทียนและรู้สึกว่าเย่เซิ่งเทียนกำลังพูดจาใหญ่โตโอ้อวด

หวางซีเองก็เอ่ยขึ้น "พอเถอะเซิ่งเทียน ฉันรู้ว่าคุณมีเจตนาดี แต่เรื่องนี้ไม่สามารถล้อเล่นได้ มีแค่คุณย่ายอมพยักหน้าตกลงเท่านั้น พ่อถึงสามารถถูกฝังในหลุมศพของบรรพบุรุษเราได้ นอกจากนี้เป็นใครก็ไร้ประโยชน์?"

"ผมพูดเรื่องจริง ไม่ได้ล้อเล่น"

เย่เซิ่งเทียนกล่าวอย่างจริงจังว่า "ถ้าพวกคุณไม่เชื่อพรุ่งนี้ก็ไปดูได้ ฉันรับรองว่าจะได้ฝังในหลุมศพของบรรพบุรุษ อีกทั้งยังเป็นไปอย่างถูกต้องเปิดเผยด้วย"

"ขนาดกินข้าวก็ยังปิดปากคุณไม่ได้"

หลี่หลานกล่าวอย่างโกรธเคือง

เรื่องของสามีเธอเป็นดั่งโรคในใจของเธอ เย่เซิ่งเทียนกล้าเอาเรื่องนี้มาล้อเล่น นี่ทำให้เธอโกรธมาก

หลังจากแค่นเสียงใส่ หลี่หลานก็โยนจานเธอลงบนโต๊ะทันทีและเข้าไปในห้องด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"คุณนี่มันสมองควายจริงๆ จะให้ฉันพูดยังไงกับคุณดี พูดเรื่องไหนไม่พูดดันพูดเรื่องนี้ คุณก็รู้ว่าสิ่งที่แม่สนใจมากที่สุดคือเรื่องของพ่อ แต่คุณกลับยังพูดถึงต่อหน้าแม่ นี่เป็นเรื่องล้อเล่นหรือไงกัน?"