ตอนที่ 43 ฉันจะไม่พูดซ้ำสอง

"ขอโทษจริงๆค่ะ ชื่อลูกของคุณถูกลงทะเบียนไปแล้ว คุณลองดูสิคะ"

ครูสาวซึ่งเป็นนักศึกษาเพิ่งจบใหม่รู้สึกหวาดกลัวกับท่าทีของผู้ปกครองคนนี้และเอ่ยขอโทษไม่หยุด

แต่ผู้ปกครองคนนี้กลับยังไม่ละความพยายาม เขาชี้ไปที่จมูกของครูสาวแล้วด่าว่า "เธอก็เป็นแค่ครูอนุบาลคนหนึ่ง มีคุณสมบัติอะไรมาขอโทษฉัน? เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ลูกของฉันมาที่โรงเรียนอนุบาลของพวกเธอ ก็เพราะผอ.ของพวกเธอขอร้องให้มา เธอยังกล้าถ่วงเวลาฉันอยู่อีก? รีบคุกเข่าขอโทษฉันซะ แล้วเรื่องนี้จะถือว่าแล้วกันไป"

"คุณลุง ขอโทษค่ะ คุณอย่าว่าคุณครู หนูขอโทษคุณ เป็นหนูที่ไปคุยกับคุณครูก่อน"

ซือซือคว้ามือของชายวัยกลางคนคนนั้น จากนั้นก็เอ่ยตำหนิตัวเองอย่างยิ่ง

"ไสหัวไป นังเด็กไม่มีกำพืด"

ชายวัยกลางคนออกแรงสะบัดซือซือออกไป

ซือซืออายุไม่ถึงห้าขวบ ไหนเลยจะต้านทานแรงที่แข็งแกร่งได้

เธอสะดุดไปและล้มลงกับพื้น

ใบหน้าของเย่เซิ่งเทียนเปลี่ยนไปทันที ขณะที่เขากำลังจะเข้าไปอุ้มซือซือ แต่กลับถูกครูสาวตัดหน้าเข้ามาอุ้มไปเสียก่อน

"คุณ คุณผลักเด็กได้ยังไงกัน พวกเราทุกคนล้วนขอโทษคุณไปแล้ว ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้"

ครูหญิงร้อนใจ เธอรีบอุ้มซือซือแล้วพูดอย่างไม่พอใจ

ถ้าเป็นครูที่มีอายุจะไม่พูดอย่างนั้นแน่นอน แต่ว่าหญิงสาวคนนี้เพิ่งเรียบจบมา ยังไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน เมื่อเห็นภาพตรงหน้าเธอก็อดไม่ได้

"เวรเอ๊ย เธอนับเป็นตัวอะไรกัน ถึงได้กล้ามาสั่งสอนฉัน?"

ชายวัยกลางเจอแบบนี้ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขาถึงกับตบหน้าหญิงสาวและเอ่ยด่า "ผอ.โรงเรียนของพวกเธอยังไม่กล้าพูดกับฉันแบบนี้ด้วยซ้ำ เชื่อไหมว่าฉันสามารถให้ผอ.ของพวกเธอไล่เธอออกได้? คุกเข่าลงขอโทษฉันเดี๋ยวนี้ ถ้าฉันอารมณ์ดีแล้วฉันอาจจะยกโทษให้เธอได้"

จากนั้นชายวัยกลางคนก็ลูบใบหน้าของหญิงสาว ในดวงตามีประกายแปลก ๆ วาบผ่านขึ้น

"เอามือสกปรกของคุณออกไป"

ก่อนที่มือของเขาจะได้สัมผัสหญิงสาว มันก็ถูกเย่เซิ่งเทียนจับเอาไว้ก่อน