ตอนที่ 44 ขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว

ปากของฉางเฟิงเต็มไปด้วยเลือดและก่นด่าออกมาว่า "ขอโทษแม่แกสิ ตีเลย แกแน่จริงก็ตีฉันให้ตายเลย ไม่งั้น...."

เพี๊ยะ

เย่เซิ่งเทียนเองก็ไม่พูดอะไรอีกและตบหน้าเขาทันที

"อย่า อย่าตี ฉันขอโทษ ฉันขอโทษแล้วยังไม่ได้อีกหรือไง?"

ฉางเฟิงถูกทุบตีจนผวาไปแล้ว หากยังถูกทุบตีต่อไปแบบนี้อีก ใบหน้าของเขาก็เละเทะแล้ว

ลูกผู้ชายไม่ยอมเสียเปรียบ

รอฉันให้ดีเถอะ คอยดูว่าฉันจะจัดการกับพวกแกยังไงหลังจากนี้

ดวงตาของฉางเฟิงฉายแววโกรธเกรี้ยวชั่วร้าย เขากัดฟันเอ่ยว่า "คุณครู ขอโทษด้วย เป็นฉันที่ผิดเอง ฉันไม่ควรสร้างปัญหาขึ้น"

หญิงสาวตกใจจนไม่รู้จะพูดอะไรไปนานแล้ว เธอมองดูเย่เซิ่งเทียนอย่างทำอะไรไม่ถูก

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเจอเรื่องแบบนี้

เธอไม่รู้เลยว่าจะต้องทำอย่างไรดี

เย่เซิ่งเทียนราวกับว่ามองไม่เห็นแววตาชั่วร้ายของฉางเฟิง เขาพูดเสียงเรียบ "ฉันชื่อเย่เซิ่งเทียน ถ้าต้องการแก้แค้นก็มาหาฉันได้ทุกเมื่อ แต่ถ้าฉันรู้เมื่อไหร่ว่านายกำลังสร้างปัญหาให้คุณครู ฉันจะทำให้นายไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะสำนึกเสียใจ"

"ไม่ ไม่กล้า ฉันไม่แก้แค้นแน่"

ฉางเฟิงรับคำอย่างว่าง่าย เขาก้มศีรษะลง ในดวงตามีประกายโหดเหี้ยมวาบขึ้น

รอดูเถอะ ว่าฉันจะฆ่าพวกแกยังไง

เย่เซิ่งเทียนเองก็ไม่สนใจเขา สำหรับของพวกนี้ จะโมโหใส่เขาก็ยังรังเกียจ

"คุณครู คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

เย่เซิ่งเทียนอุ้มซือซือและเอ่ยถาม

"อ่า? ไม่ ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน เขา ต้องทำยังไงดีคะเนี่ย"

หญิงสาวกังวลมากจนแทบจะร้องไห้ ฉางเฟิงเป็นผู้จัดการฝ่ายบริหารของบริษัทหนานเทียน ซึ่งอยู่ภายใต้ตระกูลหนานกง

ฉางเฟิงให้ลูก ๆ ของเขามาเรียนที่โรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ ก็เพราะผอ.โรงเรียนเป็นฝ่ายไปขอร้องมา จุดประสงค์ก็เพื่อให้ฉางเฟิง มาลงทุน

แต่ตอนนี้ เพิ่งจะลงทะเบียนเสร็จก็ดันไปทำให้ฉางเฟิงขุ่นเคืองเข้าแล้ว

ทำอย่างไรดี?