ตอนที่ 45 หกสิบล้าน

พูดจบ จางหงถูก็เริ่มลงมือทุบตีฟางหยวน

เย่เซิ่งเทียนยืนขวางอยู่ข้างหน้าและพูดเรียบๆว่า "เรื่องนี้ครูฟางไม่ได้ทำผิด คุณสามารถไปถามคนอื่นๆได้ เป็นฉางเฟิงนั่นที่ก้าวร้าวบีบบังคับผู้อื่นก่อน อีกทั้งยังบังคับให้ครูฟางคุกเข่าลง ฉันทนมองไม่ไหวก็เลยลงมือ"

"แล้วยังไงกัน? หรือว่าประธานฉางอารมณ์เสียถือเป็นเรื่องผิด? ต่อให้ประธานฉางตีเธอ อย่างนั้นก็ถือว่าถูกต้องเช่นกัน"

จางหงถูเยาะเย้ย "แม้แต่นายก็ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้แล้ว ยังจะคิดมาจัดการเรื่องเธออีก? พาลูกของนายไสหัวไปซะ เดี๋ยวก็มีคนมาจัดการนายเอง หยวนฟาง วันนี้ฉันจะต้องจัดการเธอซะ ไม่งั้นฉันคงไม่มีคำอธิบายให้ประธานฉาง"

ฟางหยวนตกใจจนซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังเย่เซิ่งเทียน "ผอ. ฉัน ฉันยินดีที่จะลาออก ขอโทษด้วยค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ คุณอย่าส่งฉันให้ฉางเฟิง ได้โปรด"

"ในเมื่อตอนนี้เธอรู้แผนของฉันแล้ว ก็อย่าโทษว่าฉันไร้ความปรานี คนที่เธอไปทำให้ขุ่นเคืองคือประธานฉาง เขาเป็นพ่อนายทุนของโรงเรียนอนุบาลเรา ยังมีอีก ประธานฉางเป็นใครกัน เธอเองก็รู้ดี เขาเป็นถึงผู้จัดการฝ่ายบริหารของบริษัทตระกูลหนานกง เธอไปทำให้ขุ่นเคืองไหวหรือไง?"

จางหงถูสูดลมหายใจเข้าลึกและมองไปที่เย่เซิ่งเทียน "สำหรับนาย ไปขอพรเอาแล้วกัน"

เย่เซิ่งเทียนเอ่ยเสียงเรียบ "ความเสียหายของนาย ฉันสามารถชดใช้แทนครูฟางได้ ฉางเฟิงลงทุนเท่าไหร่ ฉันจะจ่ายให้สองเท่า แต่นายต้องขอโทษครูฟาง"

"อาศัยนาย?"

เมื่อได้ยินดังนั้น จางหงถูก็โกรธจนแทบบ้าแล้ว

เขามองเย่เซิ่งเทียนขึ้นลงอย่างประเมิน "นายที่แต่งตัวอย่างกับยาจกแบบนี้ ยังคิดจะมาลงทุน? ตัวเองยังเอาตัวเองไม่รอด ยังคิดจะมายุ่งเรื่องเธออีก?"

ฟางหยวนพูดอย่างขมขื่น "คุณไปเถอะค่ะ คุณไม่จำเป็นต้องยุ่งเรื่องฉัน คุณช่วยฉันพูด แค่นี้ฉันก็ซาบซึ้งแล้ว"

"ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล"

เย่เซิ่งเทียนจ้องไปที่เขาและพูดว่า "ฉันแค่ถามนายว่า ตกลง หรือว่าไม่ตกลง"

เมื่อถูกจ้องมองจากเย่เซิ่งเทียน หัวใจของจางหงถูก็เต้นเร็วขึ้นในทันใดด้วยความหวาดกลัวที่อธิบายไม่ได้