บทที่ 51

ซูเหม่ยปราฏตัวในชุดต่างกายสีชมพูสลับดำ ปล่อยผมยาวสลวยดำขลับของนางปกไหล่งาม บนศีรษะของนางมี ปิ่นปักผมขนาดใหญ่ประดับอยู่ ด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ที่งดงามและใบหน้าที่แสนอ่อนหวาน ในเวลานี้จึงทำให้นางดูงดงาม พิสุทธิ์ ราวกับเทพธิดา

"มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือที่รัก? หรือว่าหลังจากที่เราจากกันไม่นาน เจ้าก็อดคิดถึงข้าไม่ได้" ฉู่เฟิงมองซูเหม่ยที่แต่ง กายงดงามเช่นนั้น ก็อดที่จะหยอกล้อนางไม่ได้

"หากเจ้ายังไม่หยุดเรียกข้าว่า ‘ที่รัก’ อีกที ข้าจะฉีกปากของเจ้าซะ" ซูเหม่ยแยกเขี้ยวขู่ พลันทำให้ใบหน้าอ่อนหวานนั้นดูดุดันขึ้นมา

ทว่าในสายตาของฉู่เฟิง ท่าทางของซูเหม่ยในขณะนี้กลับน่ารักน่าเอ็นดูเสียเหลือเกิน ฉู่เฟิงหัวเราะร่า

"ทำไมข้าจะเรียกเจ้าว่า ’ที่รัก’ ไม่ได้ล่ะ ในเมื่อข้ากับเจ้าเป็นคนรักกัน"

"เจ้ามันคนเลว!"