บทที่ 62

ก็ได้ของรางวัลไป

"เจ้าคิดว่าข้าโง่นักงั้นรึ? เจ้าปล่อยข่าวเรื่องสุสานและล่อเหยื่ออย่างข้ามา แล้วเจ้าก็หลอกใช้ข้ากับคนอื่น ๆ เพื่อทำลายที่นี่งั้นรึ"

"เจ้าใช้วิธีที่โหดเหี้ยมเหลือเกิน แล้วเจ้าจะมีน้ำใจยกเคล็ดวิชาเหินเวหาให้ข้าอย่างนั้นรึ?" เจ้าสำนักพันวายุไม่เชื่อคำพูดของอาวุโสจูเก๋ออย่างเห็นได้ชัด

"ท่านผู้อาวุโสทั้งสองพวกท่านไม่ต้องทะเลาะกันหรอก ให้ข้าได้รื่นรมย์กับเคล็ดวิชาเหินเวหาแทนพวกท่าน ทั้งคู่เป็นอย่างไร?" ทันใดนั้นเองก็มีเสียงหนึ่งลอดมาจากด้านล่างห้องนั้น

เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น ผู้อาวุโสทั้งสองต่างตกตะลึงด้วย พวกมันไม่คิดว่าจะมีผู้ใดอยู่ที่นี่ ไม่คิดว่าจะมีใครที่สามารถมาถึงที่นี่ได้โดยยังมีลมหายใจ

ฉู่เฟิงค่อย ๆ โผล่ออกมาจากทางเข้า ท่ามกลางสายตาประหลาดใจที่จ้องมองมัน…