บทที่ 71

"ศิษย์น้องเหม่ย เจ้า..." สาวงามทรวงอกอวบอิ่มดูท่าทางนางจะกลัวซูเหม่ย ขณะเดียวกันก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร

"ข้าบอกให้เจ้าลุกขึ้นไง!" ซูเหม่ยตะโกนเกรี้ยวกราดเสียงดังอย่างเอาแต่ใจ

เสียงนั้นทำให้ แม่สาวอกใหญ่รู้สึกเกรงกลัว ใบหน้าน้อย ๆ เปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงทันตา นางลุกออกมายืนข้าง ๆ โดยไม่กล้าเอ่ยคำใดอีก

"ชิ" ซูเหม่ยส่งเสียงเย็นชาจับขั้วหัวใจออกมา นางตวัดสายตาไปที่ฉู่เฟิงแวบหนึ่ง จึงค่อย ๆ นั่งลงตรงที่แม่นางคนนั้นนั่งเมื่อครู่ ชี้นิ้วไปยังที่นั่งข้าง ๆ ซือถูหยู่แล้วสั่ง "ไปนั่งตรงนั้น"

"อืม" แม่สาวทรวงอกใหญ่ไม่กล้าชักช้า นางก้มหน้างุดขณะรีบเดินไปข้าง ๆ ซือถูหยู่ แล้วรีบนั่งลงโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาอีกแม้แต่น้อย

ฉากเหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนถึงกับปากอ้าตาค้างไปตามๆ กัน นี่จะเป็นไปได้อย่างไร…