บทที่ 1007

เขาคิดว่าเขาคงต้องทนต่ออีกสักพัก เมื่ออีธาน โยเซฟ และคนอื่น ๆ ฆ่าพวกอเมริกันคนอื่น ๆ ได้หมดแล้ว จากนั้นพวกเขาก็จะเข้าโจมตีชายชราทันที ชัยชนะก็จะเป็นของพวกเขา

นั่นคือเหตุผลที่เขาไม่จำเป็นต้องฆ่าหรือต้องเอาชนะเฟอร์นันโด ตราบใดที่เขายังยืนหยัดอยู่ เขาก็จะเข้าใกล้ชัยชนะมากขึ้น

กรงเล็บมังกรทั้งสองปะทะกันอย่างต่อเนื่อง พวกเขาปะทะกันอย่างหนักหน่วง

เฟอร์นันโดมีพละกำลังมหาศาล แต่เฟนด์ก็กัดฟันแน่น เหงื่อไหลอาบไปทั่วตัวของเขา แต่เขาก็ยังคงอดทนอยู่

“ฆ่าเขาให้ตายก่อน มันคงไม่ดีสำหรับเราถ้ามันยังยืดเยื้ออยู่แบบนี้! เราคงเจอปัญหาใหญ่แน่ถ้าเฟนด์ยังไม่ตายสักทีในขณะที่กำลังคนของเราลดน้อยลง เราจะพลิกสถานการณ์ได้ก็ต่อเมื่อเฟนด์ถูกฆ่าตาย!”

ชายชราตระหนักได้ถึงความรุนแรงของสถานการณ์ ยิ่งเวลาผ่านไป ปากของเขาก็ยิ่งบึ้งลงขึ้นเรื่อย ๆ

แต่เขาก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน ดวงตาของเขาเป็นประกาย

เขาพลิกฝ่ามือเพื่อเอาเกล็ดมังกรของเฟนด์ออกมาจากกลางมือของเขา

“ฮ่า ๆ ฉันรู้ว่าแกอยากได้เกล็ดมังกรนี้สุด ๆ เฟนด์ แกใช้เวลานานมากในการสกัดมัน และแกก็จะได้รับผลกระทบอย่างมากหากไม่มีมัน ไม่เพียงแต่แกจะไม่สามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้ แต่มันยังส่งผลต่อการก้าวข้ามขั้นและจิตวิญญาณของแกด้วย มันอาจจะเกิดปัญหาขึ้นเมื่อแกพยายามที่จะข้ามขั้น!”

ชายชราหัวเราะ จากนั้นเขาก็หยิบดาบออกมา ฟันมันออกเป็นสองส่วน

เกล็ดมังกรมีความสำคัญต่อเฟนด์มาก เขาสกัดมันจนบริสุทธิ์โดยใช้เวลาหลายชั่วโมงด้วยเลือด หยาดเหงื่อ และน้ำตา ตอนที่มันอยู่กับเขา แทบจะไม่มีอะไรทำลายมันได้ มันแข็งมากถ้าถูกเคลือบด้วยออร่าพลังฉีที่หลอมรวมกัน แม้แต่ดาบที่คมที่สุดก็ไม่อาจฟันทะลุมันได้

แต่เฟนด์อยู่ห่างจากเกล็ดมังกรนานเกินไป มันไม่มีออร่าป้องกัน เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้แข็งเหมือนเกล็ดบนกรงเล็บมังกรของเฟนด์ ดังนั้นมันจึงถูกชายชราฟันแตกได้ง่าย

“ไม่!”

หัวใจของเฟนด์ถูกบีบอัดหลังจากที่เกล็ดมังกรแตกออกเป็นสองส่วน เขาส่งเสียงร้องออกมา