บทที่ 1018

“ได้ หนูจะจองโรงแรมเดี๋ยวนี้” เซเลน่าพยักหน้า เธอไม่รู้จะตอบสนองอย่างไรเมื่อเห็นของขวัญราคาแพงทั้งหมดที่คนนำมาให้พวกเธอ แม่เธอต้องมีความสุขเพราะเธอเป็นคนรับแน่

“นายหญิง ไม่จำเป็นหรอกครับ ทำไมต้องจองโรงแรมด้วย? ในเมื่อทุกคนไปโรงแรมของผมได้? เรามีโรงแรมเจ็ดดาว ให้ผมโทรหาลูกน้องเพื่อจัดการเถอะ ผมเลี้ยงเอง!” ชายชราคนหนึ่งยิ้มขณะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

“เราจะให้คุณทำอย่างนั้นได้ยังไงกัน? คุณเป็นแขกของเราและมาเยี่ยมเรานะ เราต้องเลี้ยงเองสิ!” เซเลน่าโต้

“ไปโรงแรมฉันเถอะ ฉันเลี้ยงเอง! ไปกันเถอะ!” ชายอีกคนพูด ทุกคนรู้ดีว่าการเชิญนักรบสูงสุดและเทพสงครามไปโรงแรมด้วยได้ควรค่าแก่การอวดกับคนอื่น ๆ เป็นเรื่องปกติที่ทุกคนจะต้องแย่งกันเพื่อโอกาสที่ดีอย่างนี้

“เลิกเถียงกันเถอะ” เฟนด์พูดด้วยรอยยิ้ม “ไปที่โรงแรมนายใหญ่ลาเจอร์ก็ได้!”

ชายชรารู้สึกปลื้มใจเมื่อได้ยินเช่นนี้ เขายิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ “เยี่ยมไปเลย! ผมขอให้ลูกน้องเตรียมของกินเอง เพราะงั้นแค่สนุกและกินให้จุกันไปเลย!”

“ฮ่า ๆ ! เราจะสนุกกันแน่นอน!” ชายวัยกลางคนอีกคนเริ่มหัวเราะอย่างมีความสุข ตระกูลพวกนี้คือคนมีเงิน เพราะฉะนั้นมันไม่สำคัญว่าใครจะเป็นคนจ่ายบิลนี้

ทุกคนพูดคุยกันขณะเดินเล่นในสวน

ในขณะที่ทุกคนกำลังจะออกไปทานอาหารกลางวันกันในตอนเที่ยง จู่ ๆ พวกเขาก็เห็นคนมากมายมารวมตัวกันที่นอกคฤหาสน์และกำลังปิดทางเข้า

“นายท่าน มีเรื่องแล้ว ที่ด้านนอกนั่นคนเยอะมากและดูระห่ำกัน เรามาที่นี่กันเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว เพราะอะไรต่าง ๆ มันดูเหมือนจะไม่ถูกนะ” ยามทั้งสองที่เฝ้าหน้าประตูอยู่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเมื่อเขาเห็นคนพวกนั้น ก็เลยรีบวิ่งไปที่สวนหลังบ้านเพื่อรายงานเรื่องนี้ให้เฟนด์ฟัง