บทที่ 1149

เฟนด์ยิ้ม “ไม่คิดเลยว่าจะเป็นอย่างนี้ ไม่คิดเลยว่าผู้พิทักษ์จะเข้าข้างเราในคราวนี้ เธอทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ของตระกูลวู๊ด!”

โยลันดาเก็บดาบในมือของเธอแล้วก้มหัวลงให้เฟนด์ “ฉันอยู่ในสถานะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกมานานมาก สุดท้ายฉันก็ฆ่าคุณไม่ลง เพราะฉะนั้น นายน้อยเฟนด์คะ ฉันหวังว่าคุณจะฝึกหนักกว่านี้ แล้วก็แข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ แล้วอย่าทำให้ฉันเสียใจในการตัดสินใจครั้งนี้ล่ะ!”

เฟนด์พยักหน้า ก่อนจะมองผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาอย่างละเอียด เธอรู้ถูกผิด และเลือกข้างที่ถูกได้ “อย่าห่วงเลย ผมจะไม่ปล่อยให้แผนการทรยศของพวกเขาสำเร็จแน่!”

เฟนด์หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “อืม…แต่ตอนนี้คุณทำภารกิจที่ลิลลี่มอบหมายไม่สำเร็จสินะ!”

โยลันดาคิดเรื่องนี้มาก่อนแล้ว “ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำแบบนี้ หลังจากที่ฉันกลับไปหาเธอ ฉันจะบอกเธอว่าคุณฝึกถึงช่วงแรกของระดับเทพแท้จริงแล้ว และคุณก็แข็งแกร่งกว่าเราทั้งคู่ ดีนประมาทและใจง่ายเกินไป เขาเลยถูกฆ่า ส่วนฉัน ก็แทบจะหนีไม่พ้น ฟังดูเป็นไงล่ะ?" เธอแนะนำ

ก่อนที่เฟนด์จะพูดขึ้นมา โยลันดาก็พูดขึ้นมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เร่งรีบ “แต่ถ้าฉันรายงานกับเธอแบบนี้ นายน้อยเฟนด์ หลังจากคุณกลับมาในครั้งนี้ คุณจะออกจากคฤหาสน์หลักของตระกูลวู๊ดตามต้องการได้อีกต่อไป ไม่งั้นนายหญิงลำดับหนึ่ง จะต้องหาคนอื่นมาปากคอคุณแน่ แล้วความสามารถในการต่อสู้ของคุณที่แท้จริง ก็จะถูกเปิดเผย”

“นอกจากนี้แล้ว ฉันหวังจริง ๆ ว่าคุณจะไปถึงระดับเทพแท้จริงได้เร็วที่สุด นายหญิงลำดับหนึ่งจะได้ไม่สงสัยเรื่องของฉัน!” โยลันดาพูดเสริม

หลังจากได้ยินคำพูดของโยลันดา เฟนด์พยายามกลั้นขำเต็มที่ แต่เขาทนไม่ไหว เขาโบกมือ และทันใดนั่นเองคลื่นพลังฉีที่น่ากลัวก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา และพัดต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลกระเด็นออกไป

“อะไรกัน...”

โยลันดาตาโตเป็นไข่ห่าน เธออ้าปากเหวอ “คุณ… คุณถึงระดับเทพแท้จริงแล้วเหรอ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

“ฮ่าฮ่า! ผมไม่เคยพูดนี่ ว่าผมอยู่ขั้นสูงสุดของระดับกึ่งเทพ! นั่นเป็นเพียงสิ่งที่คุณทุกคนคิด อันที่จริงผมอยู่ในขั้นแรกของเทพแท้จริงแล้ว เผื่อไว้ คราวนี้ถ้ากลับไปที่คฤหาสน์หลักของตระกูลวู๊ด ผมจะพยายามไปให้ถึงขั้นกลางของระดับเทพแท้จริงให้ได้ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับตระกูลวู๊ดขึ้นมา ผมจะได้ปกป้องตัวเองได้!”