บทที่ 1150

มันเป็นช่วงบ่ายที่อบอุ่น ลิลลี่กำลังเตรียมตัวที่จะพัก

ทันใดนั้นเอง โยลันดาก็บุกเข้ามาในห้องของเธอด้วยความเร็วสูง

“โยลันดา? มาทำอะไรที่นี่? ฉันบอกให้เธอรอซุ่มโจมตีเฟนด์และคนอื่น ๆ บนยอดเขาไม่ใช่รึไง? มีอะไรรึเปล่า? อย่าบอกนะว่าเธอไม่พอใจกับหญ้าวิญญาณชั้นยอดสามต้นน่ะ?”

เมื่อลิลลี่เห็นว่าโยลันดาบุกเข้ามา เธอเลยตะคอกด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอพูดจบ เธอก็เห็นว่าสภาพโยลันดาดูไม่ได้เลย “เป็นอะไร? เธอบาดเจ็บรึเปล่า?” ลิลลี่ร้องลั่น

โยลันดาหายใจหอบเสียงดังราวกับปอดของเธอแตก ในที่สุดเธอก็สงบสติ ก่อนจะนั่งลง แล้วพูดว่า “ฉันเกือบตายแล้ว เรากำลังรอเฟนด์อยู่ และเขาก็ปรากฏตัวขึ้นไม่นานหลังจากนั้น…”

หน้าของลิลลี่เป็นประกายทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น “แล้วเฟนด์ล่ะ? มันตายรึยัง? เธอบาดเจ็บระหว่างต่อสู้เพราะมันแข็งแกร่งมากสินะ? ดีนอยู่ที่ไหนล่ะ? ทำไมเธอกลับมาคนเดียวล่ะ?” ลิลลี่ยิ้มอย่างมีความสุข

โยลันดา เงยหน้าขึ้น และเผชิญหน้ากับลิลลี่ เธอพูดออกมาด้วยท่าทีมืดมน “นายหญิงลำดับแรก ดีน…ดีนจะไม่ได้กลับมาแล้ว เพราะเฟนด์ฝึกถึงขั้นแรกของระดับเทพแท้จริงแล้ว! เราไม่คิดเลยจริง ๆ ! ดีนตาย เพราะประเมินเฟนด์ต่ำไป เขาพุ่งเข้าหาเฟนด์อย่างไม่ลังเล เฟนด์เลยฆ่าเขา แต่สำหรับฉัน หลังจากที่ดีนตาย ฉันถูกทั้งสามคนล้อมเอาไว้ ฉันแทบตาย แทบจะหนีออกมาไม่ได้อยู่แล้ว!”

ลิลลี่กลัวจัด เธอถึงกับถอยหลังไปหลายก้าวเมื่อได้ยินคำพูดของโยลันดา “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้ยังไง? พวกเธอสองคนสู้มันไม่ไหวงั้นเหรอ? ที่แย่ไปกว่านั้น ดีนถูกฆ่าอีกด้วย? เจ้าเด็กนั่นถึงระดับเทพแท้จริงแล้วงั้นเหรอ?” ลิลลี่ส่ายหน้าด้วยความไม่เชื่อ เธอพยายามปฏิเสธความจริง

“นายหญิงลำดับหนึ่ง จริง ๆ แล้ว ถ้าดีนไม่ประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเกินไป เขาคงไม่ตายแน่ และเขาจะสู้ด้วยกันกับฉัน เราก็ยังมีหวังที่จะชนะ!”

โยลันดายิ้มขมขื่น “ใครจะไปรู้ว่าเฟนด์อยู่ขั้นแรกของเทพแท้จริงแล้ว? หลังจากที่ดีนตาย เพราะความประมาทของเขา ฉันต้องจัดการกับสามคนด้วยตัวเอง มันทำให้มันยากขึ้นไปอีก ฉันทำอะไรไม่ได้ นอกจากหนี!”