บทที่ 1152

“เข้าใจแล้ว ลิลลี่คงจะโกรธแทบตายแน่ถ้าเธอรู้ว่าคนที่เธอส่งมาฆ่าคุณกลับอยู่ฝั่งเดียวกับคุณ!”

เซเลน่าหัวเราะออกมาหลังจากที่ได้ยินคำพูดของเฟนด์

“เพราะงั้นลิลลี่จะต้องไม่รู้เรื่องพวกนี้! ถ้าเธอรู้เข้า โยลันดาต้องตกอยู่ในอันตรายใหญ่แน่!”

เฟนด์กับเซเลน่าหัวเราะออกมาพร้อมกัน จากนั้นเขาก็คลายอ้อมแขนออกแล้วปล่อยเซเลน่า เขาเดินไปที่โต๊ะกาแฟ รินน้ำชาให้ตัวเองแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ ๆ “โยลันดาเป็นคนจิตใจดีและซื่อสัตย์ ในอนาคตเราสามารถพึ่งพาเธอได้อย่างแน่นอน อีกอย่าง ผมคิดว่าน่าจะมีหลายคนในตระกูลลาโกริโอที่ทำงานให้ตระกูลวู๊ดและซื่อสัตย์ต่อตระกูลวู๊ด เพราะยังไงซะ นิสัยเจ้าเล่ห์ของลิลลี่และกลอุบายสกปรก ๆ ของเธอก็ทำให้คนในตระกูลลาโกริโอบางคนผิดหวัง” เฟนด์พูดพลางจิบชา

เซเลน่าพยักหน้าเห็นด้วย เธอนั่งลงข้างเฟนด์และพูดว่า “นั่นก็จริง แต่ในอนาคต คุณจะแยกได้ยังไงว่าพวกไหนอยู่ข้างคุณ และพวกไหนเป็นคนของลิลลี่ มันยากนะที่จะรู้จิตใจของคนอื่น!”

เฟนด์ก็ขมวดคิ้วเหมือนกัน “อันที่จริง มันก็ยากที่จะรู้จิตใจของคนอื่น แต่เมื่อถึงตอนนั้น เราค่อยถามเรื่องนี้กับโยลันดาก็ได้ และถ้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องต่อสู้ เราก็จะสู้ ถึงตอนนั้นเราก็จะได้รู้ว่าใครบ้างที่อยู่ข้างเรา!”

“คุณพูดถูก คุณหาสมุนไพรทั้งหมดที่จำเป็นในการรักษาพ่อของคุณได้หรือยัง? มันคงยากที่จะหาพวกมันได้ทั้งหมดใช่ไหม?”

เซเลน่าถามอีกคำถามขึ้นมาด้วยสีหน้ากังวลใจ

“มันก็ยากและลำบากมากจริง ๆ กว่าจะได้มันมาทั้งหมด แต่โชคดีที่ผมรวบรวมสมุนไพรทั้งหมดมาได้แล้ว!”

เฟนด์ยิ้มออกมา “นี่มันก็ดึกแล้ว ผมว่าเราควรไปพักผ่อน พรุ่งนี้เช้าผมจะทำยาให้พ่อ หลังจากที่พ่อกินยาไปสองสามวันเขาน่าจะหายดี เมื่อถึงตอนนั้น แม้ผู้อาวุโสลำดับที่สามจะกลับมาจากการฝึกฝน เขาก็จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพ่อ!”