บทที่ 1153

“สุดยอด! สุดยอดมาก!”

เฟนด์พยักหน้าอย่างพอใจ “ถ้าเป็นอย่างนี้ เรามาพยายามไปให้ถึงระดับปรมาจารย์ขั้นสูงกันเถอะ! คุณจะถือว่าเป็นผู้ฝึกยุทธที่แข็งแกร่งและทรงพลังก็ต่อเมื่อคุณก้าวข้ามผ่านขีดจำกัดนี้ไปได้!”

“สำหรับฉันเรื่องเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ขั้นสูง ฉันคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหาอะไร แต่การก้าวข้ามไปสู่ระดับกึ่งเทพ ฉันเกรงว่าคงจะต้องใช้เวลามากพอสมควร เพราะฉันพบว่ามันง่ายที่จะฝึกฝนและพัฒนาในช่วงแรก ๆ แต่ยิ่งระดับสูงมากขึ้นเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งยากมากขึ้นและก้าวข้ามผ่านไปได้ช้าลงมากเท่านั้น!”

เซเลน่าขมวดคิ้วเข้าหากันขณะที่เธอพูดออกมา

เฟนด์ยิ้มกลับไปอย่างขมขื่น “นั่นคือความจริง ระดับความยากในการฝึกฝน ระหว่าง ปรมาจารย์ขั้นสูงกับผู้ฝึกยุทธระดับสูงสุดนั้นห่างไกลกันมาก ทว่าในเวลาเดียวกัน ความแข็งแกร่งและพลังที่ปรมาจารย์ขั้นสูงครอบครองไว้นั้นก็มีมากกว่าผู้ฝึกยุทธขั้นสูงสุดมากมายนัก เมื่อคุณไปถึงระดับปรมาจารย์ขั้นสูง คุณจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับพลังฉี แต่การควบคุมมันนั้นไม่ง่ายเลย ดังนั้นมันจึงนับว่าโหดหินมากในการเพิ่มระดับต่อ เมื่อคุณอยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นสูงแล้ว ไม่ใช่เพียงแค่พรสวรรค์เท่านั้นที่คุณต้องมี แต่ยังต้องมีความมุมานะและการฝึกฝนอย่างหนักอีกด้วย”

เฟนด์หยุดและมองพิจารณาเซเลน่าอยู่พักหนึ่ง กลัวว่าสิ่งที่เขาพูดจะทำให้เซเลน่าหมดกำลังใจ “พรสวรรค์ที่แท้จริงของคุณนั้นมีมากกว่าใคร ๆ คุณจะต้องเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ขั้นสูงและระดับกึ่งเทพได้เร็วกว่าคนอื่นแน่นอน!” เฟนด์ปลอบใจ “แต่ผมอยากแนะนำคุณว่า อย่าเพียงแค่พยายามก้าวหน้าและก้าวไปสู่ระดับอื่น ๆ อย่างสุ่มสี่สุ่มห้า คุณต้องใช้เวลาสัมผัสถึงความแข็งแกร่งในระดับปัจจุบันของคุณและทำความเข้าใจมันอย่างละเอียด รู้สึกถึงความแข็งแกร่งและพลังฉีก่อนที่จะก้าวไปสู่อีกระดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ขั้นสูงแล้ว!”

เซเลน่าพยักหน้า “ใช่แล้ว คุณพูดถูก เพราะยังไงซะ อีธาน ลาน่า และพวกเทพสงครามคนอื่น ๆ ก็ผ่านการฝึกฝนมาเป็นเวลานานก่อนที่พวกเขาจะอยู่ในระดับกึ่งเทพที่แข็งแกร่ง ฉันไม่ควรใจร้อนและเร่งตัวเอง มันคงดีกว่าที่จะค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าวและพัฒนาต่อไปเรื่อย ๆ!”

หลังจากที่คิดพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว เฟนด์ก็พูดว่า “เหตุผลที่คุณกลายเป็นผู้ฝึกยุทธระดับแปดได้ในเวลาสั้น ๆ ผมคิดว่าคงเป็นเพราะพรสวรรค์เดิมที่คุณมีบวกกับเทคนิคการฝึกฝน แม้ว่าทักษะยุทธนี้จะไม่มีชื่อเรียกและอาจได้รับมันมาโดยบังเอิญ แต่เมื่อผมลองดูแล้ว มันก็ดูซับซ้อนไม่น้อย”

“งั้นเหรอ? สุดยอดเลย!”

เซเลน่ายิ้มแล้วเธอก็พูดต่อว่า “ช่วงนี้น้องชายของฉันเศร้ามากเมื่อเขาเห็นว่าฉันเป็นผู้ฝึกยุทธที่อยู่ในระดับสูงกว่าเขาสองระดับ”