บทที่ 1159

เคย์ล่าสันนิษฐานว่าเฟนด์คงกลัว ตอนที่เธอเห็นคิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน “ใช่แล้ว ฉันจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังนะ” เธอพูด “บางครั้ง คนตระกูลวู๊ดจะมีเพื่อนสนิทที่คอยแนะนำใครสักคนให้ หรือ พวกเขาอาจจะลงจากภูเขามาเพื่อเลือกผู้ฝึกยุทธที่มีพรสวรรค์สักสองสามคนเพื่อเข้าสู่ตระกูลวู๊ด ซึ่งเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นได้ยาก แต่บางคนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลวู๊ดได้เพราะแบบนั้น!”

เคย์ล่าหยุดไปสักพักก่อนที่จะพูดต่อว่า “สมาชิกในตระกูลแมคคนหนึ่งโชคดีพอที่จะเข้าไปในตระกูลวู๊ดได้ และเขาสามารถเข้ากับพวกเขาได้ดี ดังนั้นตอนนี้เขาจึงคิดว่าได้ถือหางเสือ และเขายังเป็นผู้ฝึกยุทธระดับเทพแท้จริงขั้นกลางด้วย คุณแมคจึงทำตัวอวดดีเพราะเหตุผลนี้!”

“รีบออกไปเถอะพ่อหนุ่ม มันจะสายเกินไปถ้าคุณไม่ออกไป ดูจากนิสัยของเธอ ฉันมั่นใจว่าออทัมน์จะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปแน่! อีกอย่าง คุณเป็นคนตัดแขนลูกสาวลำดับที่หนึ่งของตระกูลแมค นายท่านแมคก็คงไม่ปล่อยคุณไปเหมือนกันแน่!”

ชายชราแนะนำเฟนด์กับเซเลน่าอย่างวิตกกังวล

“ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของพวกคุณ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เราก็ไม่ควรออกไปจากที่นี่มากกว่านะ!”

เฟนด์ยกมือขึ้นเพื่อทำความเคารพทั้งสองคน แล้วความสนใจของเขาก็เปลี่ยนไปที่ร้านบาร์บีคิวซึ่งอยู่ไม่ไกล “เรามาที่นี่เพื่อทานบาร์บีคิว” เขาพูดพร้อมยิ้มออกมา “แต่เรายังไม่ได้กินอะไรเลย เราจะจากไปตอนนี้ได้ยังไง จริงไหมที่รัก?”

“ใช่มะ? ฉันหิวแล้ว!”

เซเลน่าส่งยิ้มหวานให้ เธอจับมือเฟนด์แล้วเดินไปที่ร้านบาร์บีคิว

“สองคนนั้นยังมีกระจิตกระใจกินบาร์บีคิวอีกเหรอ!”

ชายชรารู้สึกกระวนกระวายใจจนหนวดของเขาแทบจะตั้ง เขารู้สึกโมโหเลยสะกดรอยตามไปข้าง ๆ

เคย์ล่าก็รู้สึกโมโหเหมือนกัน แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ เธอไล่ตามพวกเขาและจ้องไปที่เฟนด์อย่างโกรธเคือง “คุณไม่รักภรรยาของคุณเหรอ? ถ้าคุณรักเธอ คุณสองคนก็ควรออกไปซะ!” เธอพูด “ถึงแม้ว่าคุณจะไม่กลัวตาย แต่คุณก็ไม่ควรลากภรรยาของคุณไปด้วย!”

ในอกของเฟนด์เต็มไปด้วยความรู้สึกอบอุ่นเมื่อเห็นหญิงสาวที่ชอบเห็นใจคนอื่นแบบนี้ “เธอมีความสามารถแค่ไหนสาวน้อย? เขาพูดยิ้ม ๆ

เคย์ล่าเงียบไปครู่หนึ่ง “ปรมาจารย์ระดับเก้า ทำไม? คุณปฏิเสธที่จะจากไป แล้วคุณยังอยากมาถามความสามารถของฉันอีก ยังไงฉันก็แข็งแกร่งและมีความสามารถที่ดี ฉันอาจจะแข็งแกร่งกว่าคุณก็ได้!”