บทที่ 1160

“ฮึ่ม ฉันทนเห็นมันไม่ได้หนิ ฉันดูดีในชุดแบบโบราณ ผู้หญิงคนนั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะดูดีมากไปกว่าฉัน สิ่งที่เห็นมันทำให้ฉันโมโห!”

ผู้หญิงคนนั้นโกรธจัด สายตาของเธอเต็มไปด้วยความร้ายกาจ “เรารีบกลับกันเถอะ” เธอพูด “เราจะปล่อยทั้งคู่ไปแบบนั้นไม่ได้ ฉันจะให้พ่อไปฆ่ามัน!”

ชายร่างท้วมถึงกับพูดไม่ออก แต่เขาก็ไม่มีคำคัดค้านใด ๆ เพราะยังไงซะ เขาก็เป็นเพียงลูกเขยที่ไปอาศัยอยู่กับตระกูลแมค ไม่มีฐานะพิเศษอะไรในตระกูลแมคเลย ถ้าเขาไม่ยอมต่อความปรารถนาของเธอ เธอและตระกูลของเธอคงทำให้ชีวิตของเขาทุกข์ทรมาน

“ตอนนั้นผมไม่มีทางเลือกหนิที่รัก ยังโกรธผมอยู่ไหม?”

ชายร่างอ้วนพยุงเธอเดินไปข้างหน้า

สีหน้าของออทัมน์มืดลง “มันเป็นความผิดของคุณที่เป็นนักสู้ที่ห่วยแตกและอ่อนแอ ฉันคงไม่ถูกรังแกแบบนี้ถ้าคุณไม่ใช่คนไร้ประโยชน์” เธอตะคอกออกมาและจ้องไปที่สามีของเธอ “ดูชายคนนั้นสิเมื่อกี้นี้สิ เขาไม่มีอะไรเหมือนคุณเลย คุณมันก็แค่ผู้ฝึกยุทธระดับหกที่อายุมากแล้วก็เท่านั้น คุณคงจะถูกหัวเราะเยาะถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป...”

…

ชายร่างท้วมพูดไม่ออก เขาเพิ่งช่วยออทัมน์จนกระทั่งพวกเขามาถึงตระกูลแมค

“คุณหนู เกิด-เกิดอะไรขึ้น?”

บอดี้การ์ดตรงทางเข้าตกใจมากเมื่อเห็นพวกเขาทั่งคู่ บอดี้การ์ดคนหนึ่งรีบเข้าไปรายงานทันที

ออทัมน์กับสามีของเธอเดินต่อไม่ไกลนักเมื่อ เอซ หัวหน้าตระกุลแมค ออกมาพร้อมกับกลุ่มคน

“เกิดอะไรขึ้นออทัมน์? ใครเป็นคนทำ? ใครมันกล้ามาตัดแขนลูกสาวฉัน!”

เอซมองแขนที่ขาดของลูกสาว เขาโกรธมากจนหน้ากลายเป็นสีม่วงและกัดฟันแน่น

หลายปีที่ผ่านมา เขาไม่มีลูกชายเลย เขามีเธอเป็นลูกสาวคนเดียวของเขาเท่านั้น นั่นเป็นเหตุผลที่เธอจึงเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเขา และเขามักจะประคบประหงมเธอราวกับว่าเธอเป็นเครื่องปั้นดินเผาอันล้ำค่า