บทที่ 1161

เอซมองลูกเขยที่อ่อนแอของเขา แล้วเขาก็พากลุ่มผู้อาวุโสและนักสู้ที่ทรงพลังรีบไปยังที่สถานนั้น พวกเขาทั้งหมดเคลื่อนตัวเร็วมาก ราวกับว่าพวกเขาเป็นดั่งเงาที่วิ่งแข่งในความมืด

“รอผมด้วย…”

ชายร่างท้วมที่อ่อนแอถูกทิ้งไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็ว เขาเหนื่อยมากจนหอบหายใจไม่หยุด ตามความเร็วของนักสู้พวกนั้นไม่ทัน

“พ่อ หนูคิดว่าพวกคงไปแล้ว เมื่อกี้หนูไม่น่าบอกพวกเขาเลยว่าหนูเป็นลูกสาวของตระกูลแมค ตอนนี้พวกเขารู้แล้ว พวกเขาต้องหนีไปแล้วแน่!”

ระหว่างทาง ออทัมน์พูดกับพ่อของเธอ

สีหน้าของเอซดุดันขึ้น เขาไม่พูดอะไรเลยสักคำ ความโกรธเดือดขึ้นมาในเส้นเลือดของเขา

“เอ๊ะ พวกเขายังอยู่ที่นี่ พวกเขาอยู่ตรงนั้นค่ะพ่อ พวกเขากำลังกินบาร์บีคิวกันอยู่!”

อย่างไรก็ตาม ไม่นานดวงตาของออทัมน์ก็เป็นประกายขึ้นหลังจากที่เธอเห็นคนสามคนกำลังกินอาหารอยู่ที่ร้านบาร์บีคิว

“ทำไมเคย์ล่าถึงไปอยู่ที่นั่น? เธอเป็นเพื่อนของพวกเขาเหรอ?”

เอซกำหมัดแน่นในขณะที่เขาเฝ้าดูเหตุการณนั้นจากระยะไกล

“หนูไม่คิดว่าเคย์ล่าจะรู้จักพวกเขานะ ก่อนหน้านี้เธอยังเคยโน้วน้าวทั้งคู่ให้ขายเสื้อผ้าให้หนูอยู่เลย บางทีพวกเขาอาจเลี้ยงข้าวเธอเพราะพวกเขาคิดว่าเธอน่ารักดี? ถ้าเป็นอย่างนั้น เคย์ล่าก็ช่วยหนูโดยที่ไม่ได้ตั้งใจแล้วแหละด้วยการขัดขวางพวกเขาไว้!”

ดวงตาของออทัมน์เป็นประกายขึ้น “บางทีเคย์ล่าอาจจะอยากช่วยหนูเพราะเธอเห็นว่าคนของเราจำนวนมากตาย เพราะยังไงซะ เราก็ค่อนข้างสนิทกัน ใช่แล้ว เป็นไปได้!”

“ไม่ว่ายังไง คู่สามีภรรยาสองคนนั้นก็หนีไม่รอดหรอกเพราะเราเจอพวกเขาแล้ว!”

เอซแสยะยิ้มอย่างเย็นชา กลุ่มคนทั้งหมดหยุดอย่างรวดเร็วอยู่ตรงบริเวณใกล้ ๆ