บทที่ 1211

ถ้ามีโอสถระดับสามกับโอสถระดับสี่ แสดงว่าหญ้าวิญญาณระดับสามกับหญ้าวิญญาณระดับสี่ก็อาจจะมีอยู่จริง ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้วหญ้าวิญญาณพวกนั้นอยู่ที่ไหนกัน? หญ้าวิญญาณและโอสถแบบนั้นอาจทำให้ผู้ที่อยู่ในระดับเทพแท้จริงหลอมรวมพลังได้ นั่นหมายความว่าตำนานเรื่องระดับเทพสูงสุดอาจเป็นจริงก็ได้

“ใช่แล้ว พ่อของฉันบอกว่าโอสถระดับสามกับโอสถระดับสี่มีอยู่จริง ซึ่งหมายความว่าระดับเทพสูงสุดก็อาจจะมีอยู่จริง”

ดูเหมือนว่าไดอาเนียลล่าจะไม่ได้ตั้งกำแพงไว้มากนัก เธอพูดกับเฟนด์อย่างสบาย ๆ ว่า “นั่นคือเหตุผลว่าทำไมตำราเล่มนั้นถึงเป็นสมบัติล้ำค่าของผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง เขาจะใช้ทุก ๆ เวลาว่างของเขาเพื่อศึกษามัน พยายามวิเคราะห์ความลับของมัน และบางครั้งเขาก็ออกไปตามหาสมบัติล้ำค่าเพื่อดูว่าเขาจะตามหาหญ้าวิญญาณระดับสามอย่างที่ได้อธิบายไว้ในตำราเล่มนั้นเจอหรือเปล่า!”

“เขาตามหามันสำเร็จไหม?”

ดวงตาของเฟนด์เป็นประกายเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาจึงถามเธอกลับไป

ไดอาเนียลล่ายิ้มอย่างขมขื่น “ไม่เลย เขายังตามหามันไม่ได้เลยหลังจากที่ผ่านมาหลายปี ฉันจึงไม่คิดว่าหญ้าวิญญาณระดับสามกับหญ้าวิญญาณระดับสี่จะมีอยู่จริง เขาไม่พบร่องรอยใด ๆ ของมันเลย บางทีคนเขียนตำราเล่มนี้อาจเขียนมันขึ้นมาเพื่อเลียนแบบเรื่องตลกที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานจากคนรุ่นหลังก็ได้!”

“ผมไม่คิดแบบนั้นนะ ถ้ามันเป็นของปลอม หลังจากที่ศึกษามาตั้งนานผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งของคุณก็น่าจะรู้แล้วสิ อีกอย่าง ผมได้ยินมาว่าเขาเชี่ยวชาญด้านการแพทย์มาก และเขายังค่อนข้างมีชื่อเสียงในด้านการวิจัยการเล่นแร่แปรธาตุด้วย!”

หลังจากที่เฟนด์คิดเกี่ยวกับมัน เขาก็พูดด้วยความมั่นใจอย่างแน่วแน่ว่า “ผมเชื่อว่าระดับเทพสูงสุดนั้นมีอยู่จริง เราไม่ควรละทิ้งเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับมันไป!”

“เฮ้ นั่นอาจจะยากหน่อยนะ เพราะแปดตระกูลลึกลับก็กำลังพยายามหาวิธีที่จะไปสู่ระดับเทพสูงสุดอยู่ ทุกคนคิดว่ามีวิธีก้าวข้ามไปยังระดับเทพสูงสุด แต่ก็ยังไม่มีใครค้นพบมันเลย! และมันก็ผ่านมานานมากแล้วด้วย!

“ฉันคิดว่ามรดกของเราอาจจะหายไปแล้วหลังจากที่ผ่านมาหลายปี!” ไดอาเนียลล่ากล่าว