บทที่ 1212

“ตระกูลคาเบลโลช่างแข็งแกร่งจริง ๆ!”

เฟนด์ยิ้มหวานและพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

แต่เขาก็แอบพูดไม่ออก เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งรักตำราเล่มนี้มากกว่าลูกของเขาอีก หากมีวิธีที่สามารถก้าวข้ามไปสู่ระดับเทพสูงสุดได้อยู่ในตำรา คงไม่มีทางที่เฟนด์จะยืมตำราเล่มนี้มาได้สักเสี้ยววินาทีแน่ ขนาดลูกสาวคนที่สามของตระกูลคาเบลโลเขายังไม่ให้เธอแอบดู งั้นคนไม่ต้องพูดถึงเขาที่เป็นคนนอกเลย

งั้นทางเดียวที่จะแก้ปัญหานี้ได้คือหาวิธีเอาตำรามาจากเขาให้ได้

แม้ว่าเฟนด์จะอยู่แค่ระดับเทพแท้จริงขั้นต้น แต่เขาคิดว่าคงไม่มีปัญหาอะไรถ้าจะฆ่าใครสักคนที่อยู่ในระดับเทพแท้จริงขั้นกลาง เขาอาจจะจ้างใครสักคนที่อยู่ระดับเทพแท้จริงขั้นสูงมาทำจัดการให้เขา

แต่ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งของตระกูลคาเบลโลอยู่ในระดับเทพแท้จริงขั้นสุดยอด แม้แต่ในหมู่นักสู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเขา เขาก็ยังโดดเด่นมาก จากการพิจารณาทั้งหมด คงเป็นไปไม่ได้ที่จะขโมยตำราจากเขามาตรง ๆ

เว้นเสียแต่ว่าเฟนด์จะแข็งแกร่งกว่าผู้อาวุโส เมื่อนั้นเขาถึงจะมีโอกาส

“แน่นอน ตระกูลคาเบลโลอาจจะเป็นหนึ่งในสามของตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาแปดตระกูลลึกลับ แต่ตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังไม่ใช่พวกเขา!”

ไดอาเนียลล่ายิ้มกว้าง เห็นชัด ๆ ว่าตระกูลคาเบลโลทำให้เธอภาคภูมิใจมาก

ไม่นานหลังจากนั้น ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงที่พักแห่งหนึ่งของตระกูลสาขา เฟนด์วางไดอาเนียลล่าลง

“ไม่เลว ฉันคิดว่าคุณจะทิ้งฉันลงตั้งแต่ครึ่งทางที่ลงจากภูเขาซะแล้ว ไม่คิดว่าคุณจะแบกฉันมาจนถึงที่นี่จริง ๆ!”