บทที่ 1238

"อ๊า!" ผู้หญิงสองคนในอ้อมแขนของนายน้อยลาเดนเบิร์กตกใจสุดขีดจนหน้าซีด พวกเธอรีบหนีไปซ่อนที่มุมหนึ่ง

“ไอ้...ไอ้น้อง ฉันเป็นนายน้อยของตระกูลลาเดนเบิร์ก นายจะมีปัญหากับตระกูลลาเดนเบิร์กแน่ ถ้านายกล้าฆ่าฉัน!” นายน้อยลาเดนเบิร์กยืนขึ้น เขาไปที่เฟนด์ อย่างไรก็ตาม ทั้งเสียงและนิ้วของเขาสั่นจนเห็นได้ชัดเลยว่าเขากลัวขนาดไหน

ฟุ่บ!

เฟนด์ไม่ได้สนใจเขามากนัก เฟนด์โจมตีเขาทันที หลังจากนั้นเขาก็หันกลับมาแล้วเดินไปหาไดอาเนียลล่า พลางเก็บดาบของเขา

ปัง!

นายน้อยลาเดนเบิร์กล้มลงไปกับพื้นด้วยความไม่เชื่อ พลางใช้มือทั้งสองปิดคอของเขา

“นี่… นี่…” ลูกน้องหลายคนของตระกูลเมอร์ฟี่ตกใจมากเมื่อพวกเขาวิ่งเข้าไปดู พวกเขารีบวิ่งลงมาข้างล่างทันที

หนึ่งในนั้นไปหานายน้อยเมอร์ฟี่ “นายน้อยครับ นี่มันดีจริง ๆ ! ผู้ชายคนนั้นฆ่านายน้อยลาเดนเบิร์กจริง ๆ ด้วยครับ! ฮ่าฮ่า… ขนาดสวรรค์ยังเป็นใจให้เราเลย!”

“จริงเหรอ? แล้วทำไมพวกนายถึงยังไม่ไปส่งข่าวให้ตระกูลลาเดนเบิร์กอีก? ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เราแย่แน่ ถ้านายหญิงลำดับสามของคาเบลโลรู้ว่าเราเป็นคนส่งข่าว!” นายน้อยเมอร์ฟี่เตือนลูกน้องของเด้วยรอยยิ้มหลังจากเขาครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น

“ฮ่าฮ่า… ได้เลยครับนายน้อย! กำลังไปครับ!” ลูกน้องก็ของเขาเองก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างมีความสุข