บทที่ 1253

อีธานกับแซมก็รู้สึกประหลาดใจเหมือนกันเมื่อเห็นว่าอาจารย์ของพวกเขากลับมาแล้ว มุมปากของพวกเขาโค้งขึ้น เผยให้เห็นฟันสีขาวมุก

“พี่เขย ทำไมพี่ถึงพาสาวสวยกลับมาด้วยล่ะ? จุ๊ ๆ แถมเธอยังสวยมาอีกด้วย! อย่าบอกนะว่า พี่ออกไปเที่ยวแล้วพาเมียน้อยกลับมาด้วย?”

เอเลนสังเกตเห็นการปรากฏตัวของไดอาเนียลล่าข้าง ๆ เฟนด์และแซวทั้งคู่อย่างติดตลก

แต่ทว่าสีหน้าของเฟนด์กลับมืดลงทันที “เธอกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร? นี่คือนายหญิงน้อยลำดับที่สามของตระกูลคาเบลโล! บังเอิญพี่ช่วยชีวิตเธอไว้จากพวกโจรในระหว่างเดินทาง ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจตามพี่มาเที่ยวที่ตระกูลวู๊ด และอีกไม่กี่วันจะออกเดินทางไปพร้อมเราเพื่อไปงานประลองยุทธ ตระกูลคาเบลโลก็เข้าร่วมการประลองครั้งนี้ด้วย!”

“ฮ่า ๆ! ดูสิ ทำไมพี่ต้องกังวลด้วยล่ะ? ฉันแค่ล้อเล่น เธอสวยมากและมีเสน่ห์จริง ๆ!” เอเลนพูดพลางหัวเราะเบา ๆ กับการตอบสนองครั้งใหญ่ของเฟนด์

“สาวสวยคนนี้คือภรรยาของคุณเหรอ?”

ไดอาเนียลล่าก้าวออกมาข้างหน้าสองก้าวและมองพิจารณาเซเลน่าตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างระมัดระวัง

เธอสัมผัสได้ว่าเซเลน่านอกจากจะหน้าตาสวยและงดงามแล้ว ยังเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเธออีกด้วย เซเลน่าเปล่งประกายความเป็นผู้หญิงอย่างที่เธอไม่มี

แต่ก็เป็นเรื่องยากที่จะบอกว่าระหว่างเซเลน่ากับไดอาเนียลล่าใครสวยและดูดีกว่ากัน แต่ละคนมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง!

“ใช่แล้ว เธอชื่อเซเลน่า!”

เฟนด์ยิ้มออกมา แต่ในความเป็นจริงแล้ว เขากลับเหงื่อออกเพราะความกังวลในใจ เขากลัวว่าเซเลน่าอาจจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

ความจริงแล้ว เฟนด์กำลังกระวนกระวายใจสุด ๆ นั่งไม่ติดราวกับว่ากำลังนั่งทับลงไปบนเข็มหมุด เขาคิดไปถึงคืนนั้น ถ้าเขาไม่ดื่มไวน์ เขาคงจะไม่เมา และเขาก็คงจะไม่ทำอย่างนั้นกับไดอาเนียลล่า!