บทที่ 1254

ไม่นานตอนเย็นก็มาถึง เฟนด์พาทุกคนไปที่เมืองเพื่อทานอาหารอร่อย ๆ และเดินเล่นในยามค่ำคืน

เมืองนี้เจริญรุ่งเรืองและพัฒนาไปมาก แถมยังมีโรงเรียนอยู่ในเมืองด้วย เฟนด์วางแผนจะให้ไคลี่ฝึกฝนอยู่ที่บ้านของตระกูลวู๊ด และให้เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนในเมืองเพื่อเรียนรู้ได้ด้วย ฟังดูเป็นแผนที่สมบูรณ์แบบ

ครูในโรงเรียนก็สอนตามหลักสูตรที่กำหนดไว้และกระตือรือร้นที่จะถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับโลกภายนอกให้กับเด็ก ๆ ด้วย

อย่างเช่น นักเรียนได้รับการสอนให้รู้จักหญ้าวิญญาณระดับหนึ่งหรือหญ้าวิญญาณระดับสอง มีการสอนความรู้พื้นฐานของการฝึกวรยุทธ ตลอดจนลักษณะของสัตว์อสูรบางชนิดในป่า

เพราะยังไงซะ เด็ก ๆ ที่เข้าเรียนในโรงเรียนนี้ก็มักจะเป็นเด็กที่มาจากครอบครัวชาวยุทธ และเมื่อโตขึ้น พวกเขาก็จะฝึกฝนจนกลายเป็นผู้ฝึกยุทธในที่สุด

กลุ่มคนทั้งหมดกลับไปที่บ้านของตระกูลวู๊ดในตอนค่ำ เฟนด์เหนื่อยจากงานที่ยุ่งตลอดทั้งวัน เขาล้มตัวลงนอนและไม่นานก็หลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เฟนด์ตื่นขึ้นและถามเซเลน่าว่า “ที่รัก ช่วงนี้คุณฝึกวรยุทธเป็นยังไงบ้าง? ผมไม่อยู่มาสักพักแล้ว และคุณแค่ต้องไปรับไคลี่จากโรงเรียนเท่านั้น ดังนั้นมันก็ไม่น่าจะใช้เวลามากนัก”

รอยยิ้มน่ารัก ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซเลน่า “อืม ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยมีเวลาฝึกมากนัก เพราะยังไงซะ ฉันก็ยังต้องไปเดินกับพ่อแม่เพื่อทำความคุ้นเคยกับสถานที่ และฉันยังต้องใช้เวลาไปกับไคลี่ด้วย ดังนั้นฉันจึงมีเวลาฝึกฝนไม่มากและระดับยุทธของฉันก็พัฒนาไปไม่มากนัก แต่ฉันอยากจะบอกว่าความก้าวหน้าของฉันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น เช้าวันก่อน ฉันทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ขั้นสูงระดับหนึ่งได้แล้ว!”

เฟนด์รู้สึกมีความสุขมากจนตาเป็นประกายเมื่อได้ยินความคืบหน้าในการฝึกยุทธของเซเลน่า “ว้าว สุดยอดมาก! คุณอยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นสูงแล้ว! คุณช่างมีพรสวรรค์และทักษะที่ยอดเยี่ยมมาก!”

“ขอบคุณค่ะที่รัก! ฉันคงจะทำไม่สำเร็จถ้าไม่ได้โอสถรวมฉีและหญ้าวิญญาณที่คุณให้ฉันไว้ เพราะความช่วยเหลือจากทรัพยากรที่น่าอัศจรรย์พวกนั้น ฉันจึงสามารถฝึกฝนและพัฒนาขึ้นได้เร็วมาก!” รอยยิ้มน่ารักและเขินอายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซเลน่าขณะที่เธอพูด