บทที่ 1263

ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วตอนที่เห็นพวกเขาเข้ามาใกล้ ความกังวลบีบรัดหน้าอกของเขา

“ใครสนล่ะ เราไม่มีอะไรต้องกลัว อีกอย่าง เราก็ไม่อาจหลบซ่อนพวกเขาได้ตลอด ยังไงเราก็ต้องไปเจอกับพวกเขาที่สถานที่แข่งขันอยู่ดี”

แนชยิ้มอย่างเย็นช้าและพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

“นั่น...นั่นคือคุณหนูลำดับที่สามของตระกูลคาเบลโลจริงด้วย!”

หลังจากที่พวกเขาเข้าในระยะใกล้มากขึ้น ผู้อาวุโสคนหนึ่งก็ตะโกนออกมาตอนที่เขาเห็นกับตาชัด ๆ

“ไดอาเนียลล่า ทำไมคุณถึงไปอยู่บนกระบี่บินของตระกูลวู๊ด?”

คีธ ลูกชายคนโตของนายท่านนอร์แมนรู้สึกประหลาดใจนิด ๆ “คุณไดอาเนียลล่า คุณถูกตระกูลวู๊ดลักพาตัวมาเหรอ?” เขาถาม “ถ้าเป็นอย่างนั้น ให้คุณกระพริบตา ตระกูลนอร์แมนจะช่วยคุณเอง!”

ลูกชายคนที่สองของนายท่านนอร์แมนก็ก้าวออกมาข้างหน้าเหมือนกัน “พวกสมาชิกตระกูลวู๊ด หญิงสาวคนสวยคนนี้คือคุณหนูลำดับที่สามของตระกูลคาเบลโลนะ” เขาตะโกน “ฉันจะฆ่าพวกแกแน่ ถ้าพวกแกกล้าแตะต้องผมแม้แต่เส้นเดียวของเธอ!”

คนอ้วน ๆ ซึ่งเป็นลูกชายคนที่สามก็พูดขึ้นด้วยท่าทีประชดประชันว่า “ด้วยเกียรติของฉันในฐานะนายน้อยของตระกูลนอร์แมน ฉันสาบานได้เลยว่าพวกแกเผชิญหน้ากับตระกูลคาเบลโลไม่ได้หรอกถ้าพวกแกกล้ารังแกเธอ!”

ไดอาเนียลล่าพูดไม่ออก “ฉันไม่ได้ถูกบังคับ” เธอตอบ “ฉันแค่อยากไปงานประลองยุทธ และฉันก็บังเอิญเจอกับพวกเขา เนื่องจากเรากำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่เดียวกัน ฉันเลยนั่งบนกระบี่มากับพวกเขาด้วย!”

ไดอาเนียลล่ารู้ดีว่านายน้อยทั้งสามคนต่างก็หลงรักเธอ รวมทั้งพี่สาวอีกสองคนของเธอด้วย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาก้าวออกมาเพื่ออยากได้รับความสนใจจากหญิงสาวทั้งสามคน