บทที่ 1305

ในขณะนี้แดร์ริลก็ยืนขึ้นและหัวเราะเบา ๆ “ตระกูลนอร์แมนก็รู้สึกแบบนี้เช่นกัน นายใหญ่เทย์เลอร์” เขากล่าวต่อ “ผู้ชายทุกคนจะเข้าร่วมการแข่งขัน ดังนั้นมันก็ยุติธรรมดีไม่ใช่รึ? แล้วพวกคุณกลัวอะไรกัน?”

"เอาล่ะ ถ้าไม่มีใครทักท้วงอะไรอีก ก็เป็นอันยุติเรื่องลงตรงนี้”

เควนตินยกแขนขึ้นและเรียกร้องให้ทุกคนเงียบ “แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอก พวกเขาจะไม่ได้จับกลุ่มกันหรอก เราได้ซ่อมแซมวงแหวนอัญเชิญที่ภูเขาโกเบซึ่งเป็นมรดกตกทอดของบรรพบุรุษแล้ว เมื่อผู้เข้าแข่งขันเข้าไปในพื้นที่แล้ว วงแหวนอัญเชิญจะส่งพวกเขาให้กระจัดกระจายไปยังที่ต่าง ๆ มันยุติธรรมสำหรับทุกคนนั่นแหละ!”

“วงแหวนอัญเชิญนั่นได้รับการแก้ไขแล้วงั้นเหรอ? ฉันได้ยินมาว่านายท่านฮันท์ได้ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับมัน แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะอุสาหะได้ขนาดนี้ เขาอาจจะเป็นคนเดียวในโลกที่รู้วิธีสร้างและแก้ไขวงแหวนอัญเชิญ!”

สีหน้าของนายท่านจอร์จเหยเกด้วยความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เคยคิดว่าวงแหวนอัญเชิญที่เก่าและทรุดโทรมที่เชิงเขาโกเบจะได้รับการแก้ไขโดยเควนติน

บางทีสมาชิกตระกูลฮันต์เลือกที่จะจัดการแข่งขันที่นี่เพื่อแสดงทักษะการใช้วงแหวนอัญเชิญของเควนตินให้ทุกคนเห็นว่าเขาเก่งกาจเพียงใดและบอกทุกคนว่าเขาเป็นอัจฉริยะในการอัญเชิญวงเแหวนนั่น

“มาสเตอร์ฮันท์ คุณแน่ใจหรือว่ามันถูกซ่อมแซมแล้วน่ะ? เข้าไปแล้วจะปลอดภัยไหม? ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาล่ะ? มันคงจะแย่มากทีเดียว!”

นายท่านซีเมเนสยังคงกังวลว่าวงแหวนอัญเชิญจะเกิดข้อผิดพลาด

“ฮ่า ไม่ต้องกังวลไปหรอกนายท่านซีเมเนส ผมไม่เอาชีวิตของพวกอัจฉริยะมายมายเหล่านี้มาเป็นเดิมพันหรอก”

นายท่านฮันท์หัวเราะและพูดอย่างมั่นใจ “แถมลูกชายของผมและสมาชิกตระกูลฮันท์เองก็จะต้องใช้มันด้วยเหมือกัน คุณคิดว่าผมจะเอาชีวิตของพวกเขามาเสี่ยงงั้นเหรอ? ทุกคนก็รู้ว่าตั้งแต่เด็กลูกชายคนที่สองของผมไม่เคยสนใจการแข่งขันพวกนี้เลยสักนิด แต่เขามาหาผมและบอกผมว่าเขาสนใจและต้องการเข้าร่วมการแข่งขันในปีนี้!”