บทที่ 1340

ไม่นานหลังจากที่พวกเขาจากไป ผู้เข้าแข่งขันสองสามคนจากตระกูลนอร์แมนก็มาถึงที่เกิดเหตุที่มีการต่อสู้

สีหน้าของพวกเขาทั้งหมดมืดลงเมื่อเห็นศพ

"บัดซบ นายน้อยทั้งสามตามแล้ว เรา เราจะทำยังไงดี?

ชายคนหนึ่งซึ่งอยู่ในขั้นต้นของระดับเทพแท้จริงขมวดคิ้วออกมา “โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นายน้อยคีธกับนายน้อยโจชัวซึ่งเป็นผู้สมัครที่ดีที่สุดที่จะได้เป็นผู้สืบทอดของตระกูล และพวกเขายังเป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดจากตระกูลของเรา เราอาจจะแพ้การแข่งขันนี้ก็ได้ เพราะพวกเขาตายแล้ว!”

ชายอีกคนกลับรู้สึกดีใจแทนขณะที่เขายิ้มอย่างชั่วร้าย “มันเป็นการสูญเสียที่ใหญ่หลวงจริง ๆ แต่ตอนนี้ลูกชายทั้งสามของนายท่านเสียชีวิตแล้ว หมายความว่าเรามีหวังที่จะรับตำแหน่งผู้สืบทอดของตระกูล”

ชายที่อยู่ในขั้นต้นของระดับเทพแท้จริงคนก่อนรู้สึกยินดีเมื่อได้ยินข่าวนี้ อัจฉริยะทั้งสามเสียชีวิตแล้ว ตอนนี้ระดับการฝึกฝนของพวกเขาก็อยู่ในอันดับต้น ๆ ของกลุ่มอัจฉริยะ พวกเขาทั้งหมดหวังว่าจะได้เป็นหัวหน้าตระกูลในอนาคต

อย่างไรก็ตาม เขารีบควบคุมอาการดีใจของตัวเองไว้อย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็บอกทุกคนว่า “แล้วใครรู้บ้างว่า คนที่ฆ่านายน้อยทั้งสามจากตระกูลของเราเป็นใคร? มันช่างโหดร้ายจริง ๆ!”

“ที่นี่มีสมาชิกสี่คนจากตระกูลลาโกริโอด้วย ไม่มีทางที่พวกเขาจะทำได้ ตระกูลลาโกริโอไม่มีนักสู้ที่แข็งแกร่ง นอกจากนี้ ดูจากตำแหน่งของพวกเขาแล้ว คู่ต่อสู้ต้องยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ดังนั้นคนจากตระกูลลาโกริโอและคนของตระกูลเราจึงต้องเผชิญหน้ากับฝ่ายตรงข้ามแบบตัวต่อตัว แต่พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ ดังนั้นพวกเขาจึงถูกฆ่าตาย!”

หญิงสาวคนหนึ่งประเมินสถานการณ์และลงความเห็นว่า “ที่สำคัญไปกว่านั้น ดูความหวาดกลัวในดวงตาของพวกเขาสิ นี่เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าคู่ต่อสู้ของพวกเขาต้องแข็งแกร่งมาก นายน้อยลำดับที่หนึ่งของเราไม่มีโอกาสแม้แต่จะหนีด้วยซ้ำ!”

"ใช่แล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคิดว่าต้องมีมากกว่าหนึ่งคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ความเป็นไปได้ที่ใครบางคนจะสามารถจัดการกับผู้ฝึกยุทธแปดคนพร้อมกันโดยไม่ปล่อยให้หนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียวนั้นช่างน้อยนัก!”