บทที่ 1348

“เอาล่ะ นายน้อยเชิร์ช ช่วยฉันฆ่าเขาที เขาเป็นปลาตัวใหญ่จริง ๆ!”

หลังจากได้ยินเช่นนั้นดวงตาของลูซี่เป็นประกาย “นายน้อยเชิร์ช ถ้าคุณฆ่าหมอนี่ได้ ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณทั้งวันทั้งคืนตลอดทั้งเดือนนี้เลย!” เธอพูดอย่างมีความสุข

“ฮ่า ตกลง เธอพูดแล้วนะ!”

พอได้ยินอย่างนั้นนายน้อยเชิร์ชยิ้มอย่างมีความสุข เขาตบก้นเธอด้วยซ้ำ

“คุณนี่มันขี้แกล้งจริง ๆ นายน้อยเชิร์ช!”

สีหน้าของลูซี่ดูยั่วเย้า

“พวกโสโครกเอ๊ย!”

เฟนด์ส่ายหัวอย่างหมดความอดทน “นาธาน ฉันได้ยินมาว่าคุณเป็นหลานชายของผู้อาวุโสลำดับที่สาม” เขาพูดกับนายน้อยเชิร์ช “แถมคุณมีพรสวรรค์และระดับการฝึกฝนที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลเชิร์ช ต้องเป็นเรื่องยากที่บรรลุเข้าสู่ขั้นสูงของอันดับเทพแท้จริง!”

“หึ.. นายได้ยินเรื่องฉันมาเยอะเลยใช่ไหม?”

นาธานหัวเราะเบา ๆ “ถึงฉันจะไม่ได้มีปัญหาอะไรกับนายก็เถอะ แต่ถึงนายจะคุกเข่าขอร้องฉันตอนนี้ ฉันก็จะไม่ปล่อยนายไปหรอก” เขากล่าว “เพราะฉันสัญญากับลูซี่ไว้แล้ว!”

“ฉันไม่คิดจะร้องขอชีวิตเสียหน่อย!”

เฟนด์กำหมัดแน่นและพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ “ที่ฉันอยากบอกก็แค่มันน่าเสียดายที่คุณมีพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่แบบ แต่ดันรนหาที่ตายซะอย่างนั้น จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปคือปัญหาของคุณ!”

“อยากพูดอะไรก็พูดไปเถอะ ฉันได้ยินมาว่านายยังอยู่ขั้นกลางของอันดับเทพแท้จริงเท่านั้น ลูกนอกสมรสจากแดนมนุษย์ เศษสวะอย่างนายฝันว่าจะฆ่าฉันได้งั้นเหรอ”

นาธานกำหมัดแน่นเมื่อเห็นเฟนด์พุ่งเข้ามาและเริ่มการโจมตี กำปั้นของเขาชนกับเฟนด์

เปรี้ยง!

เสียงระเบิดดังขึ้น วินาทีต่อมา นาธานถูกเหวี่ยงไปข้างหลังหลายสิบเมตรก่อนที่เขาจะทรงตัวได้ แม้ว่าเขาจะมีระดับการฝึกฝนที่สูงกว่าเฟนด์ก็ตาม