บทที่ 1349

วูบ!

คราวนี้นาธานเริ่มการโจมตีและบินไปในพริบตาเดียว กำปั้นของเขาพุ่งเข้าหาเฟนด์

เปรี้ยง!

ไม่นานนักก็มีเสียงการปะทะอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้น เสียงนี้น่ากลัวกว่าการระเบิดครั้งก่อนมาก

แต่นาธานทนได้เพียงแค่สองวินาที ก่อนที่เฟนด์จะถูกพัดจนปลิวไปด้านหลัง

“นายน้อยเชิร์ช เกิด-เกิดอะไรขึ้น? คุณสู้หมอนั่นไม่ได้เหรอ?”

ลูซี่รู้สึกมึนงงไปหมด เฟนด์บินออกไปและยืนอยู่หน้าหน้าผา เขาจ้องมองคนเหล่านั้นอย่างเหยียดหยามราวกับตนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดในโลก สายตาของเขาทำให้ลูซี่สงสัยในความสามารถของนาธาน

"ผม…"

นาธานรู้สึกอายมาก เขากัดฟันและพลิกฝ่ามือ "ไม่ต้องห่วง เขาเชี่ยวชาญในการใช้พลังฉี แต่อาวุธของผมเป็นอุปกรณ์วิญญาณระดับกลาง” เขากล่าว “ฮึ่ม.. ด้วยทักษะการต่อสู้เบื้องต้นระดับสองของผม ไอ้นอกคอกนี่จะถูกผมบดขยี้แน่!”

เฟนด์พลิกฝ่ามือและหยิบดาบสีดำออกมา เขาใส่พลังฉีเข้าไป

หึ่ง!

เสียงโลหะดังสะท้อนออกมาอย่างน่าสยดสยอง หมอกสีดำเริ่มห่อหุ้มใบมีด มันสั่นกระเพื่อมราวกับกำลังแกว่งไปมาราวกับกำลังร่ายรำ

“ทำไมเสียงสะท้อนมันให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป”

ลูซี่ขมวดคิ้ว รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ราวกับดาบของเฟนด์มีแรงสะท้อนที่แข็งแกร่งกว่าอุปกรณ์วิญญาณระดับกลางของนาธาน

“ดาบเพลิงโลกันต์!”