บทที่ 1395

“นายน้อยเฟนด์คุณแข็งแกร่ง แข็งแกร่งมาก!”

ลีอาห์ก็เหาะไปรวมกลุ่มและมองเฟนด์ด้วยสีหน้าอิจฉา “ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคุณไม่ได้อยู่ขั้นกลางของระดับเทพแท้จริงเลยล่ะ? ด้วยความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของคุณ อย่างน้อยคุณคงอยู่ในระดับเทพแท้จริงขั้นสุดท้ายหรืออาจจะอยู่ขั้นสูงสุดแล้วด้วยซ้ำ!”

“เธอพูดถูก! ไอ้หมอนี่ ถ้าเขาทะลวงไปสู่ขั้นสุดท้ายของระดับเทพแท้จริงแล้ว ฉันคิดว่าแม้แต่นักสู้ที่แข็งแกร่งบางคนที่อยู่ขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงก็คงจะกลัวเขา!”

มาร์ตินรู้สึกอิจฉาเฟนด์ “ฉันนึกถึงอดีตตอนที่ฉันเคยดูถูกคุณ เฮ้อ ฉันละอายใจจัง ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณเลยด้วยซ้ำ! เฮ้อ! ฉันคงต้องยอมรับใช่ไหม?” เขาคิดถึงอดีตและอดสงสารตัวเองไม่ได้

“ฮ่าฮ่า พวกคุณสองคน หยุดชื่นชมผมได้แล้ว!”

เฟนด์ยิ้มอย่างอ่อนโยน จากนั้นเขาก็โบกมือ โอสถสมานแผลสองเม็ดก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าพวกเขา "รับมันไปสิ พวกคุณดูบาดเจ็บหนัก!”

“ฮ่า ๆ ขอบคุณมาก นายน้อยเฟนด์ที่รักของพวกเรา!”

ทั้งสองหัวเราะอย่างเขินอายและรับโอสถที่เฟนด์เสนอให้ จากนั้นพวกเขาก็กลืนยาลงไป

หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที มาร์ตินก็สัมผัสได้ถึงประสิทธิภาพของโอสถสมานแผน และรู้สึกว่าอาการบาดเจ็บบนร่างกายของเขากำลังฟื้นตัวอย่างช้า ๆ ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้น อาการบาดเจ็บหลายจุดบนผิวหนังของเขาหายดีขึ้นทันตาเห็น

“โอ้พระเจ้า! นายน้อยเฟนด์ ทำไมโอสถสมานแผลของคุณถึงได้มีประสิทธิภาพมากขนาดนี้? โอเค ฉันต้องการเรียนรู้จากคุณ เมื่อคุณมีเวลา คุณต้องสอนวิธีสร้างโอสถแบบนี้ให้ฉันนะ ฉันไม่รู้ว่าจะปรุงโอสถรักษาแผลได้ยังไง ด้วยความรู้และความสามารถในปัจจุบันของฉัน ฉันยังสามารถเรียนรู้มันได้ใช่ไหม?”

มาร์ตินมองไปที่เฟนด์ด้วยสายตาเป็นประกาย ราวกับว่าเขาเป็นลูกหมาขออาหารจากเจ้านายของเขา

“เอาล่ะ ผมจะสอนทุกคนให้รู้จัดวิธีสร้างและปรับแต่งมันเมื่อเรากลับไปที่บ้านของตระกูลวู๊ด หลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลง ขั้นตอนการสร้างโอสถสมานแผลนี้ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเรียนรู้ สิ่งเดียวที่คุณจะพบปัญหาตอนที่เรียนรู้คือการจับคู่ส่วนผสมของยาบางชนิด ตราบใดที่คุณเชี่ยวชาญ คุณก็จะทำมันได้!”

เฟนด์ตอบกลับอย่างอบอุ่น จากนั้นเขาก็นำกลุ่มคนไป และไม่นานก็ไปถึงสถานที่ที่ทุกคนรวมตัวกันอยู่

“โอ้พระเจ้า มีคนจำนวนมากอยู่ที่นี่! ดอกไม้งามทั้งสามของตระกูลคาเบลโล รวมถึงแรนดัลล์แห่งตระกูลแลงคาสเตอร์ก็ด้วย ทั้งหมดอยู่ที่นี่!”