บทที่ 1418

“เป็นไปได้ยังไงกัน? ผลย้อนกลับของโอสถนั่นน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ? เขาเกือบจะหลุดจากขั้นสุดท้ายของระดับเทพแท้จริงไปสู่ปรมาจารย์ระดับเก้าเลยหรือ?” ทุกคนหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อได้ยินเรื่องราวของเฟนด์และรู้สึกอายอยู่ในใจ

ควรกล่าวว่าโอสถนั้นทรงพลังอย่างแท้จริง เพราะมันเพิ่มทักษะและพลังการต่อสู้ได้ภายในระยะเวลาอันสั้น และนี่เป็นสิ่งที่สามารถช่วยให้คนที่กินได้รับชัยชนะในช่วงเวลาที่สำคัญอย่างเหลือเชื่อ แต่ดูเหมือนว่าราคาที่ต้องจ่ายนั้นสูงลิ่วไม่น้อย

“แน่นอน คลาวด์คงไม่กินโอสถถ้าผลกระทบแย่ขนาดนั้น เขากินโอสถเพราะเขาบาดเจ็บและเพราะเขาสู้เราไม่ได้” เฟนด์อดไม่ได้ที่จะหยุดชั่วขณะก่อนที่จะพูดต่อ “โชคดีที่ดาบบินของผมบินได้อย่างรวดเร็ว ไม่เช่นนั้นผมคงถูกเขาฆ่าไปแล้ว!”

“จริงอย่างที่พี่ใหญ่ว่า แค่ฟังก็รู้สึกได้แล้วว่ามันอันตราย!” แรนดัลล์รู้สึกท่วมท้นไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย เขาคิดถึงเรื่องนี้และเตือนทุกคนว่า “แต่พรุ่งนี้ทุกคนจะได้ออกไปข้างนอกแล้ว ถึงตอนนั้นหากสมาชิกของตระกูลฮันท์ถาม ไม่ว่าใครก็ห้ามเปิดเผยไปว่าใครเป็นคนฆ่านายน้อยลำดับที่สองหรือลำดับที่หนึ่งของพวกเขา เข้าใจไหม? เพราะคนจากสามตระกูลที่รู้เรื่องนี้ตายไปหมดแล้ว!”

"ไม่ต้องห่วง เราจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น เพราะนายน้อยเฟนด์ช่วยชีวิตพวกเราไว้ ฉันพูดถูกไหมทุกคน?” ชายคนหนึ่งจากตระกูลแลงคาสเตอร์สาบานขณะที่เขายกมือขึ้นตบหน้าอก

"แน่นอน ต่อจากนี้เราจะเก็บทุกอย่างไว้เป็นความลับ!”

“ต่อให้พวกเขาจะฆ่าผม ผมก็จะไม่พูดอะไรทั้งนั้น!” คนอื่น ๆ ก็ทำตามสัญญากันทีละคนทันที

เฟนด์ยิ้มและหยิบแผนป้ายจำนวนน่าประทับใจออกมาด้วยการพลิกฝ่ามือ จากนั้นเขาก็ส่งต่อให้แรนดัลล์ และเฮเลน่า “คุณสองคนรับไปคนละครึ่ง”

“ทำไมคุณให้แผ่นป้ายกับเราเยอะขนาดนี้ นี่มันเกินไปจริง ๆ พี่เฟนด์ เรารับมันไม่ได้!” แรนดัลล์ปฏิเสธทันที