บทที่ 1462

ผู้อาวุโสลำดับที่แปดของตระกูลลาโกริโอรอคอยอย่างเงียบ ๆ หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดลิลลี่ก็ออกมา

"เกิดอะไรขึ้น? ฉันเดาว่าเขาเห็นด้วยกับข้อเสนอ? แต่ทำไมเขาถึงขอให้คุณอยู่ต่อลาะ? มีเรื่องอะไรสำคัญมากที่เขาจะต้องคุยกับคุณคนเดียว”

เมื่อเขาเห็นลิลลี่กลับออกมา ผู้อาวุโสลำดับที่แปดก็รีบวิ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็วด้วยความรู้สึกสับสน

ลิลลี่อารมณ์ไม่ดี เธอยังคงรู้สึกขยะแขยงหลังจากถูกชายชราคนนั้นลวนลาม

เธอมองไปที่ผู้อาวุโสลำดับที่แปด “ออกไปจากที่นี่กันก่อนเถอะ” เธอพูด “เดี๋ยวฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง!”

"ก็ได่!"

ผู้อาวุโสลำดับที่แปดขมวดคิ้ว เขาบอกได้ว่าตอนนี้ลิลลี่กำลังอารมณ์ไม่ดี ดังนั้นเขาจึงไม่กล้ากดดันเธอต่ออีก เขาหยิบพรมบินออกมา ทั้งสองกระโดดขึ้นไปบนนั้นและบินออกไปไกล

หลังจากที่พวกเขาบินมาสักพัก ในที่สุดผู้อาวุโสลำดับที่แปดก็ถามขึ้นว่า “คุณหนูใหญ่ เรายังต้องไปที่ตำหนักอินทรีทะยานหรือเปล่า?”

ลิลลี่ไม่ได้ตั้งใจจะไปที่นั่น แต่เธอก็ครุ่นคิดและพูดว่า “ไปกันเถอะ จนถึงตอนนี้เราประสบความสำเร็จมาแล้ว อีกอย่าง เราไม่ควรละทิ้งโอกาสที่จะได้รับหญ้าวิญญาณ ในเมื่ออีกสามตำหนักรู้เรื่องนี้แล้ว ก็น่าจะไม่เป็นไรถ้าอีกตำหนักรู้เรื่องนี้ด้วย!”

“ฮ่าฮ่า คุณพูดถูก คุณหนูใหญ่ เราไม่ควรเสียโอกาสนี้ไป!”

ผู้อาวุโสลำดับที่แปดหัวเราะออกมาหลังจากที่ได้ยินแบบนั้น

“ผู้อาวุโสลำดับที่แปด คุณอยากรู้ไหมว่าทำไมเจ้าตำหนักคอลลินส์ถึงต้องการพบฉันคนเดียว?” ลิลลี่พูด “ในเมื่ออีกไม่นานคุณก็จะรู้เรื่องนี้ งั้นฉันจะบอกคุณตอนนี้เลย ชายชราคนนั้นตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกพบ! เขาอยากแต่งงานกับฉันและแต่งตั้งฉันให้เป็นภรรยาคนที่เก้าของเขา!”