บทที่ 1463

“นายท่าน คุณหนูใหญ่หายไปสองสามวันแล้ว ทำไมเธอยังไม่กลับมาอีก? เธอไปไหน?”

ณ ตระกูลลาโกริโอ พ่อบ้านอดไม่ได้ที่จะถามเทรนตัน

“ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน มันก็เป็นเรื่องดีตราบใดที่เธอยังมีความสุข ฉันหวังว่าเธอจะอารมณ์ดีขึ้นเมื่อเธอกลับมาคราวนี้!”

เทรนตันยิ้มอย่างขมขื่น “ฉันหวังว่าช่วงนี้ทุกคนจะฝึกฝนกันอย่างหนักนะ?” เขาพูดกับพ่อบ้าน “เหลือเวลาอีกไม่กี่วันก่อนจะไปประชุมที่บ้านของตระกูลคาเบลโล แต่ถึงเราไม่ได้ประชุม เราก็จะมุ่งหน้าไปสู่สถานที่อันตรายทั้งเจ็ดอยู่ดี นั่นเป็นเหตุว่าหากเราเพิ่มพลังการต่อสู้ได้ เราก็ควรทำ เพราะยังไงซะ สถานที่พวกนั้นก็เป็นที่ที่อันตราย สัตว์อสูรบางตัวอาจแข็งแกร่งพอ ๆ กับนักสู้ขั้นสุดท้ายของระดับเทพที่แท้จริงหรือแม้กระทั่งขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริง!”

เทรนตันหยุดไปชั่วขณะก่อนจะพูดต่อว่า “เพราะยังไงซะ แม้แต่ฉันก็อาจไม่รอดถ้าฉันเข้าไป!”

"ไม่ต้องห่วง ทุกคนกำลังฝึกซ้อมอย่างหนัก อย่างไรก็ตาม คนที่เข้าไปอย่างน้อยก็ต้องอยู่ในระดับกึ่งเทพ ไม่งั้นพวกเขาคงจะตาย!”

ฮิลตัน ลาโกริโอ พ่อบ้านของตระกูลพยักหน้าและพูดออกมา

ในตอนนั้นเอง ทั้งสองก็สังเกตเห็นว่าพรมบินค่อย ๆ มุ่งหน้ามาทางพวกเขาในระยะไกล

“นายท่าน ดูสิ! นั่นมันคุณหนูใหญ่กับผู้อาวุโสลำดับที่แปดนี่นา พวกเขากลับมาแล้ว!”

พ่อบ้านตะโกนออกมาทันที และชี้ไปทางพวกเขา

ไม่นานพรมบินก็มาอยู่ตรงหน้าพวกเขา และทั้งสองก็กระโดดลงมาจากพรม

ลิลลี่ขว้างแหวนจอมยุทธใส่เทรนตันทันทีที่เธอลงมา “พ่อคะ ในนี้มีโอสถและหญ้าวิญญาณจำนวนมาก มันเพียงพอที่จะจัดสรรให้สมาชิกของตระกูลลาโกริโอเป็นเวลานาน นอกจากนี้ โอสถพวกนี้จะช่วยให้นักสู้ของเราจำนวนมากเพิ่มระดับการบ่มเพาะของพวกเขาได้ในเวลาอันสั้น!”