บทที่ 1466

“ถ้าเป็นแบบนั้น มันอาจจะได้ผลก็ได้!” ในที่สุดความกังวลของเทรนตันก็หาย เขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

จากนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้าสองก้าวและลูบไล้ผมของลิลี่ขณะที่เขาคร่ำครวญออกมา “ลูกสาวของพ่อ ลูกโตแล้ว ตอนนี้ลูกรู้วิธีคิดและวางแผน แต่ลูกทุ่มเทเพื่อตระกูลลาโกริโอมากเกินไป”

“พ่อกำลังพูดถึงอะไร? หนูคิดว่าโจเอล คอลลินส์เป็นคนจิตใจดี ถึงจะมีข่าวลือว่าเขาเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นก็เถอะ แต่ในแง่มุมอื่น ๆ เขาก็ค่อนข้างเป็นคนดี อีกทั้งหลังจากที่หนูแต่งงานกับเขา ตระกูลของเราก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว” ลิลี่ประคองตัวเอง และพกพาความมั่นใจไปเต็มเปี่ยม

ท้ายที่สุดเทรนตันก็พยักหน้าและพูดว่า “เอาล่ะ ลูกคงเหนื่อยมาก ดังนั้นลูกควรไปพักได้แล้ว พ่อจะขอให้ผู้อาวุโสประชุมเกี่ยวกับวัสดุเสริมประสิทธิภาพการต่อสู้พวกนี้นี้และให้ทุกคนแบ่งปันกันเพื่อให้ทุกคนสามารถใช้ของเหล่านี้สำหรับการฝึกซ้อมได้”

แน่นอนว่าเจ้าตำหนักนภานั้นได้ชักนำผู้อาวุโสหลายคนมาในตอนเที่ยงของวันถัดไป พวกเขาส่งทรัพยากรเสริมประสิทธิภาพการต่อสู้จำนวนมากมาให้เป็นของขวัญในพิธีหมั้น เมื่อพวกเขามาถึงและตัดสินใจหมั้นหมายทันที จากนั้นงานแต่งงานก็ถูกตัดสินในจัดขึ้นในอีกเจ็ดวันต่อมา

สองวันผ่านไป และเหลือเวลาอีกประมาณ 12 วัน ก่อนที่ตระกูลวู๊ดจะต้องไปเยี่ยมเยียนตระกูลคาเบลโล ตามที่พวกเขาได้รับคำเชิญ

ผู้อาวุโส เฟนด์ พ่อบ้านไททัส และคนอื่น ๆ ต่างก็ถูกเรียกตัวไปที่ห้องโถงสนทนา เคนเนธ วู๊ด ผู้อาวุโสลำดับแรกถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของแนช “เป็นอะไรไปนายท่าน?”

เมื่อพวกเขาเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของแนช ทุกคนต่างก็เห็นพ้องกันว่าต้องมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น มิฉะนั้น เขาคงไม่เรียกสมาชิกคนสำคัญของตระกูล ซึ่งทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการฝึก มาคุยด้วยเช่นนี้