บทที่ 1467

พ่อบ้านไททัสซึ่งอยู่ข้าง ๆ พวกเขาทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ในขณะที่เขาแสดงความคิดเห็น “ผมเกรงว่ามันจะไม่ง่ายอย่างนั้น”

สีหน้าของเฟนด์หม่นลงในขณะที่เขาเปิดบัตรเชิญและอ่านเนื้อหาก่อนที่จะหันไปหาทุกคนที่อยู่ตรงนั้น “ภรรยาคนที่เก้าคือลิลลี่ ลาโกริโอ!” เขาบอกออกมา

“ลิลลี่ ลาโกริโอเหรอ?” รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ หม่นลงทันทีเมื่อข่าวถูกเปิดเผย พวกเขาตกตะลึงราวกับเห็นผี

ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจว่าทำไมแนชถึงมีสีหน้าเคร่งขรึมเช่นนั้นบนใบหน้า ลิลลี่เคยเป็นภรรยาของเขา ซึ่งเป็นนายหญิงคนแรกของตระกูลวู๊ด

แม้ว่าลิลลี่จะกระทำความผิดค่อนข้างมากที่ทำให้แนชเสียเกียรติ เมื่อเธอสมรู้ร่วมคิดกับสามผู้อาวุโสในการก่อกบฏ แต่ครั้งหนึ่งเธอกับแนชก็เคยแต่งงานกันมาก่อน

พวกเขาจงใจสร้างความลำบากให้แนชในการให้เขาพาตัวเองไปในงานแต่งงานของลิลลี่หรือไม่? คนอื่นจะมองแนชอย่างไร? พวกเขาจะพูดถึงเรื่องนี้กันอย่างไร?

“นี่มันเกินไปแล้ว ฉันจะพยายามเข้าใจอยู่หรอกถ้าพวกเขาเชิญตระกูลอื่น แต่ เจ้าตำหนักคอลลินส์ ควรรู้ว่านายท่านของเราเป็นอดีตสามีของลิลลี่ และช่างน่ารังเกียจที่เขาเชิญตระกูลวู๊ดของเรา!” ผู้อาวุโสลำดับแรกเดือดดาลขณะที่เขากำหมัดแน่น “นายท่าน อย่างไรเราก็ต้องไปร่วมงานแต่งงาน แต่นายท่านก็นั่งอยู่แต่ด้านนอกแทน”

ไม่มีใครคาดคิดว่าแนชจะส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มอันขมขื่นแทน “ผมจะไม่ทำอย่างนั้น ผมอาจเลี่ยงที่จะไม่เข้าร่วมงานแต่งงานนี้ ได้หากเป็นผมเป็นเพียงมาชิกธรรมดา ๆ จากตระกูลชั้นสองหรือตระกูลอื่น ๆ แต่ในฐานะหัวหน้าตระกูลวู๊ด ถ้าผมไม่เข้าไปในงานแต่งงานของเจ้าตำหนักนภา และส่งเพียงลูกน้องไป ผมเกรงว่าข่าวลือที่ว่าผมไม่ให้เกียรติเขาจะแพร่ไปทั่ว ดังนั้นผมถึงต้องไป”