บทที่ 1507

“จริงสิ มันแปลกนะ ไม่มีข่าวจากตำหนักนภาเช่นกัน ว่ากันตามเหตุผลแล้วลิลลี่ ลาโกริโอต้องแต่งงานกับเจ้าตำหนักเพื่อโจมตีตระกูลวู๊ดแน่ แม้แต่คนไม่ฉลาดนักยังมองออก!”

อเล็กซานเดอร์ขมวดคิ้ว ทั้งสองบินลงจากภูเขาอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นาน อีกเจ็ดตระกูลชั้นหนึ่งก็มาถึงอย่างช้า ๆ

เมื่อนายท่านฮันท์เห็นเฟนและคนอื่น ๆ สีหน้าของเขาก็มืดลง เขานึกอยากจะถลกหนังเฟนด์ทั้งเป็น

“นายท่านวู๊ด ผมไม่คิดว่าลูกชายของคุณจะมีความสามารถขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลยที่จะเรียกเขาว่าอัจฉริยะใช่ไหม?”

นายใหญ่ฮันท์แสดงความคิดเห็นหลังจากเห็นแนช

“หึ.. ผมไม่รู้ว่าคุณหมายถึงอะไร นายใหญ่ฮันท์!”

แนชหัวเราะเบา ๆ หลังจากได้ยินเช่นนั้น หากเป็นก่อนหน้านี้เขาคงจะกังวลกับคำพูดของชายชรา ทว่าตอนนี้เขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวตระกูลฮันท์อีก

“อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก เราเพิ่งได้ยินข่าวลือว่าลูกชายของคุณฆ่าหลานชายทั้งสองคนของผม!”

นายใหญ่ฮันท์ยิ้มอย่างเย็นชา “ด้วยพลังการต่อสู้นั้น ลูกชายของคุณคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งในหมู่คนรุ่นใหม่อย่างแท้จริง จะมีใครอีกที่มีสิทธิ์ใช้ฉายานั้น”

เมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ แนชไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องผิดปกติ หลังจากที่ทุกคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าตระกูลแลงคาสเตอร์และสมาชิกตระกูลคาเบลโลจะสัญญาว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ แต่สมาชิกทั้งสองตระกูลเมื่อรวมกับสมาชิกในตระกูลวู๊ดแล้วก็มีคนจำนวนมากเกินไป อาจมีใครบางคนทำข้อมูลรั่วไหลโดยไม่ได้ตั้งใจในขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอย่างเพลิดเพลิน

ตราบเท่าที่ตระกูลฮันท์สืบสวนและเก็บข้อมูลอย่างตั้งใจ พวกเขาก็จะรู้เข้าสักวันหนึ่ง บางทีพวกเขาอาจจับกุมและสอบสวนสมาชิกตระกูลแลงคาสเตอร์หรือคนจากตระกูลคาเบลโลสองสามคนก็เป็นได้ เมื่อเป็นอย่างนั้นพวกเขาจะเจอข่าวลือบางอย่างอย่างแน่นอน