บทที่ 155

”นั่นใครครับ นายน้อย?"

คนรับใช้ของเขามองไปที่เฟนด์ เขาไม่รู้ว่าเฟนด์เป็นใคร

"นั่นคือเด็กสารเลวคนที่ทําร้ายฉันครั้งที่แล้ว โธ่เว้ย ครั้งนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้มันหนีไปได้!”

นีลโกรธมาก เขาพูดอย่างโกรธแค้นกับคนที่อยู่ข้าง ๆ เขา

"นี่มันเป็นบ้านประมูลครับนายน้อย เราไม่เหมาะสมที่จะต่อสู้กันที่นี่

เขากล่าวต่อไปว่า "แม้ว่าผมจะมีพลังมาก แต่ถ้าผมสร้างเรื่องที่นี่ นั่นหมายความว่าผมไม่เคารพเจ้าของการประมูลแห่งนี้!"

"นายน่ะหรือ?"

นีลมองชายในชุดสูท เนื่องจากพ่อของเขาเพิ่งจ้างบอดี้การ์ดมาสองสามคน ทําให้เขาอดหัวเราะไม่ได้ และพูดว่า "นายน่าจะลืมเรื่องนี้ไปนะ นายไม่ใช่คู่แข่งของเขา ในตอนนั้นฉันจ้างอันธพาลมา 20 กว่าคน ยังไม่มีใครเทียบกับเขาได้!”

หลังจากที่พูดจบเขาก็พูดต่อทันทีว่า "ลองทําตามวิธีนี้ คุณสามารถออกไปข้างนอก และจ้างคน 50 ถึง 60 คน มองหาคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของนายใหญ่โรเจอร์ ถึงแม้ว่าค่าจ้างของพวกเขาจะมีราคาค่อนข้างสูง แต่พวกเขามีประสิทธิภาพมากกว่า บางคนก็ค่อนข้างโหดเหี้ยม เงินไม่ใช่ปัญหาตราบใดที่ผมสามารถจัดการเจ้าเด็กนั่นได้!”

“แต่นายน้อยเราไม่สามารถต่อสู้ที่นี่ได้จริง ๆ!"

ชายวัยกลางคนมองใบหน้าของเขาด้วยสีหน้าที่ลำบากใจ

นีลพูดไม่ออกครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะจ้องมองชายคนนั้นอย่างโกรธเคือง เขาพูดว่า "เกิดอะไรขึ้นกับพ่อของฉัน ถึงได้จ้างคนโง่มาเป็นบอดี้การ์ดของฉัน? ฉันไม่ได้ขอให้นายทำร้ายเขาบนนี้ใช่ไหม? ทั้งหมดที่ฉันบอกคือให้นายทําก็คือ ให้หาใครสักคนที่รอดูว่าเมื่อไหร่ไอ้เด็กนั่นจะออกไปจากที่ประมูล แล้วเราค่อยจัดการกับมัน!”

ชายวัยกลางคนนั้นแสดงสีหน้าที่บอกบุญไม่รับ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้

"ฉันจะโอนเงินให้นายเดี๋ยวนี้ แต่พวกอันธพาลพวกนั้นไม่ควรใช้เงินมากมายขนาดนั้น ให้พวกเขาไม่กี่หนึ่งแสนเหรียญถึงหนึ่งล้าน ก็เพียงพอแล้ว ฉันจะโอนให้นายก่อนสี่ล้าน"

นีลรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาและโอนเงินให้ทันที

ชายคนนั้นเหลือบมองไปที่เฟนด์ และคิดอย่างเงียบ ๆ ว่า เขาช่างโชคร้ายจริง ๆ ที่ได้ล่วงเกิน นีล ฮิวโก้ ที่เจ้าคิดเจ้าแค้น เขาอยากให้เฟนด์ไปล่วงเกินคนอื่นแทนที่ไม่ใช่เขา

หลังจากการเตรียมการที่เรียบร้อยแล้ว นีลก็มองหาที่นั่งที่ด้านข้าง