บทที่ 156

"นั่นขึ้นอยู่กับ! แต่ละคน บางคนคิดว่าเซเลน่าดูดีที่สุด และดูเป็นสาวมากขึ้นเมื่ออายุ 25 ถึง 26 ปี พวกเธอดูน่าดึงดูดใจมากที่สุด!”

"แต่ถึงอย่างไร รูอิเป็นหญิงสาวที่ดูไร้เดียงสา ด้วยวัยเพียง 22 ปีของเธอ แถมเธอยังโสดอีกด้วย ตั้งแต่มีข่าวเรื่องการแต่งงานของเซเลน่า และเธอก็ยังมีลูกแล้ว พวกหนุ่ม ๆ ที่ไล่ตามจีบเธอตอนนั้นก็กลับมาสนใจที่รูอิแทนแล้ว!”

"นอกจากนี้ผมคิดว่าทั้งคู่เป็นหนึ่งในสาวงาม โอ้ ใช่ ตอนนี้เทพีแห่งสงคราม อยู่ในอาณาเขตกลางไม่ใช่เหรอ? ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นสาวงามเหมือนกัน เพราะร่างกายของเธอนั้นน่าเหลือเชื่อ ดูแปลกตามาก น่าเสียดายที่ตําแหน่งของเธอสูงไปจนแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้เธอมา!”

นักธุรกิจที่ร่ำรวยพูดด้วยรอยยิ้มที่กล้ำกลืน หลังจากคิดทบทวนเรื่องนี้

"เฮ้ ฟังนะ มีคนเรียกเธอว่าสาวสวย?"

หลังจากที่ได้ฟังคำสนทนาของทั้งคู่แล้ว เฟนด์ก็อดที่จะหัวเราะลาน่าไม่ได้

ลาน่าเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจว่า "แน่นอน แต่สิ่งแปลกตานี้หมายถึงอะไร? ฉันไม่พอใจ มองเผิน ๆ ฉันดุหญิงสาวที่ไร้เดียงสาตั้งแต่แรกเห็นไม่ใช่เหรอ?”

อย่างไรก็ตาม ณ วินาทีนั้น เคนและไมเคิล ได้เดินเข้าไปหาพวกเขาอย่างใกล้ชิด

"โอ้ว...นี่ไม่ใช่เฟนด์ สามีของเซเลน่าหรอกหรือ?"

ไมเคิลยืนอยู่ตรงหน้าเฟนด์ เขาตั้งใจตะโกนเสียงดังราวกับเขากลัวว่าคนรอบข้างจะไม่ได้ยินเขา

ตามคาด หลายคนรวมถึงรูอิที่เพิ่งมาถึง ก็หันมามองทิศทางของพวกเขา หลังจากได้ยินเขาพูดแบบนั้น

"นั่นคือผู้ชายของเซเลน่าใช่ไหม?"

"เขายังไม่ตายหรอกเหรอ หลังจากที่รับราชการทหารมา 5 ปี? เขากลับมาแล้วเหรอ?"

"ช่วงนี้มีทหารผ่านศึกกลับมาเยอะมาก ดูเหมือนเด็กส่งของคนนี้นั้นยังไม่ตาย เลยได้ตามพวกเขากลับมา!"

ทันใดนั้นเสียงสนทนาก็ดังเต็มห้อง