บทที่ 1561

“เฮ้ เมื่อเราตระกูลชนชั้นสูงรู้ว่าเราสามารถเลือกได้จากสองสถานที่อันตรายเท่านั้น ฉันรู้ว่าพวกเขาจะเลือกภูเขาเหมันต์กระจ่างแน่นอน ซึ่งมันอยู่ใกล้กว่าและไม่อันตรายมากนัก!”

แนชหัวเราะเบา ๆ และเสริมว่า “แต่ต้องขอบคุณเฟนด์ที่คิดแผนและทําข้อตกลงกับทุกคนล่วงหน้า นี่คือวิธีที่เราสามารถป้องกันไม่ให้กองกําลังจากทะเลเข้ามายุยงสร้างความแตกแยกระหว่างเราได้สําเร็จ เราถึงได้สมบัติกลับมาโดยปราศจากการสูญเสียมากมาย!”

“ถูกต้อง.. เป็นความจริงที่เราโชคดีมากที่มีเฟนด์ เขาฉลาดและแข็งแกร่งในการต่อสู้มากเหลือเกิน เขาฆ่านักสู้ของวิหารแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ได้เป็นจำนวนมาก จนพวกเขายอมแพ้ หยุดโจมตีเราและหลบหนีไป!”

เคนเนธมีอารมณ์คุกรุ่นขึ้นมาเมื่อเขาคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน “สัตว์อสูรของเกาะวายุมืดไม่เพียงแต่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่พวกมันยังมักปรากฏตัวมาเป็นกลุ่ม ๆ อีกด้วย ไม่แปลกใจเลยที่พวกมันถึงได้น่าประหวั่นพรั่นพรึงเหลือเกิน!”

“ฉันคิดว่าพวกต้นไม้ก็มีพลังมากด้วย ผู้อาวุโสที่จุดสูงสุดของระดับเทพแท้จริงของตระกูลซีเมเนสถูกสังหารคาที่ตอนที่เขาไม่ทันระวังตัว!”

ผู้อาวุโสอีกคนจากตระกูลวู๊ดพูดด้วยความเสียใจมาก

“ต้นไม้ต้นนั้นแปลกจริง ๆ ใครจะรู้ว่าทําไมมันถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้? และมันก็ฉลาดมากด้วย ขอบคุณพระเจ้าที่มันขยับไม่ได้ ถ้ามันวิ่งได้เหมือนสัตว์ประหลาด เราคงจะต่อสู้กับมันได้ยากขึ้นอีก!”

แนชถึงกับขมวดคิ้ว นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นต้นไม้แบบนี้

“ผมคิดว่ามันมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับลูกบอลหิน!”

เฟรนด์ครุ่นคิดถึงเรื่องนี้จึงคาดเดาว่า “ผู้คนของวิหารแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์กล่าวว่ามีต้นไม้โบราณที่ทรงพลังต้นหนึ่งอยู่ที่ไหนสักแห่งลึกเข้าไปในเขตอันตราย ซึ่งเราก็ได้เห็นมันแล้ว ซึ่งหมายความว่าต้นไม้โบราณเหล่านั้นล้วนเป็นชนิดเดียวกัน และจุดร่วมเพียงอย่างเดียวที่พวกมันมีเหมือนกันคือทั้งหมดมีวัตถุหินทรงกลมลอยอยู่บนพวกมัน นั่นเป็นเหตุผลที่ผมคิดว่าสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับลูกบอลหิน!”

ถึงตรงจุดนี้ เฟนด์ก็หยุดก่อนจะพูดต่อไปว่า “ผมยังสังเกตเห็นสิ่งแปลก ๆ ด้วย!”

"มันคืออะไรเหรอ?"

ทุกคนมองไปที่เฟนด์ทันทีด้วยความคาดหวัง ในแววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ระหว่างที่ผมกําลังหยิบลูกบอลหินนี้ ผมก็พลันตระหนักว่ามีอยู่เรื่องนึงที่ต้องพิจารณา คือ มันดูดซับพลังฉีไปเล็กน้อยจริง ๆ ผมอดสงสัยไม่ได้คิดว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตบางชนิดหรือเปล่า ถ้าหากมันดูดซับพลังงานฉีได้ด้วยตัวเอง ก็หมายความว่ามันต้องบ่มเพาะตัวเองได้ด้วยใช่ไหม?”